ใจ พยุงไฉ่จูขึ้นมาด้วยตัวเอง“ข้าจะไม่ปล่อยคนชั่วนี้ไว้แน่ และจะไม่ให้คนดีโดนใส่ร้าย แม่นางน้อย เจ้าอย่าร้องเลย เล่าเรื่องพี่สาวของเจ้าดีกว่า”
“เจ้าค่ะ” ไฉ่จูเช็ดน้ำตา มองหญิงสาวแวบหนึ่งอย่างตัดไมตรี
หญิงสาวพูดอะไรไม่ออก ดวงตาทั้งสองข้างถลึงโตเต็มไปด้วยแววข่มขู่อย่างชัดเจน
ไฉ่จูไม่กล้ามองนางอีก สูดหายใจลึกเอ่ยว่า “อันที่จริงทุกคนในจวนต่างทราบดี ครอบครัวพวกเรามีเพียงพี่สาวที่รับภาระอยู่คนเดียว เงินกินดื่มใช้สอยรวมถึงเงินหาหมอของท่านแม่ล้วนเป็นพี่สาวที่มอบให้ เดิมทีคิดว่าร่างกายแม่ดีขึ้นมาหน่อยตัวข้าก็จะกลับมาทำงานที่จวน ใครจะคิดว่าร่างกายของแม่แย่ลงทุกวัน ห้าวันก่อนก็สลบไปอย่างไม่คาดคิด หมอที่เชิญมาบอกว่าต้องใช้เงินจำนวนมากมารักษา หลังจากที่พี่สาวทราบเรื่อง เพียงไม่นานก็นำเงินก้อนนั้นไป…”
“เงินก้อนนั้นจำนวนเท่าใดหรือ” เจินซื่อเฉิงเอ่ยถาม
โดยปกติแล้วสาเหตุของคดีฆาตกรรมมีอยู่สามอย่างคือความแค้น เงินทอง หรือไม่ก็อารมณ์ความรู้สึก ประเภทที่ไล่หาคนมาฆ่าตามอำเภอใจนั้นมีน้อยมาก ไม่ได้อยู่ในหลักทำนองคลองธรรม
“ห้าสิบตำลึงเจ้าค่ะ”
“เงินเดือนของชิวลู่มีเท่าใดหรือ”
ผู้ดูแลรีบเอ่ยว่า “ชิวลู่เป็นสาวใช้ใหญ่ที่รับใช้ฮูหยิน ได้เงินเดือนอันดับสองในบรรดาคนรับใช้คือสองตำลึงครึ่งขอรับ”
“สองตำลึงครึ่งก็ไม่น้อยแล้ว” เจินซื่อเฉิงเอ่ยเสียงเรียบ
ในครอบครัวชาวบ้านธรรมดา เงินไม่กี่ตำลึงก็เพียงพอที่จะใช้จ่ายไปกว่
