้าให้ อาหารการกินก็ถูกปากยิ่งนักแม้แต่เครายาวเช่นนี้ยังคงมีคนคอยปรนนิบัติหวีให้ ตอนที่เขาลูบไปช่างนิ่มนวลสบายมือเหลือเกิน
เจินซื่อเฉิงได้แต่คิดอยู่ในใจว่า หากแม่นางผู้นี้เป็นชายก็คงจะดี เขาจะได้ช่วยสนับสนุน อย่างน้อยให้เป็นผู้ตรวจการก็ยังดี
“ในเมื่อเรื่องเป็นเช่นนี้ ข้าขอเข้าไปดูสถานที่เกิดเหตุหน่อยเถิด อ้อ จริงสิ จงกำชับให้ทุกคนในจวนว่าไม่ให้ออกไปด้านนอก”
เซี่ยอินโหลวกล่าวแทรกขึ้นมาว่า “ข้าน้อยได้กำชับนายประตูแล้ว”
เจินซื่อเฉิงพยักหน้าอย่างพออกพอใจ จากนั้นเดินตามหย่งชังปัวเข้าไปในจวน สองพี่น้องตระกูลเซี่ยเดินตามเขาไปติดๆ
ในขณะที่อาหมานกำลังยืนเฝั้าประตูอยู่ด้วยความเงียบเหงา เมื่อพบว่ามีคนกลุ่มหนึ่งเดินตรงเข้ามาสีหน้าก็เปลี่ยนไปทันทีและเข้าไปขวางเอาไว้
เจินซื่อเฉิงจำสาวรับใช้คนนี้ได้เป็นอย่างดี จึงหันกลับไปมองเจียงซื่อ
เจียงซื่อจึงรีบอธิบายขึ้นว่า “ข้าน้อยเกรงว่าจะมีคนเข้าไปด้านในแล้วทำลายหลักฐาน จึงได้ให้นาง ปั้องกันอยู่ที่นี่”เจินซื่อเฉิงถอนหายใจออกมา
เขาว่าแล้ว มีลูกชายช่างไร้ประโยชน์จริง!
