อว่าฆาตกรเคยหลบอยู่ในนั้นใช่หรือไม่”
ทุกคน พากันหันไปมองดูเจียงซื่อเจินซื่อเฉิงเป็นคนที่มีปฏิกิริยาตอบรับอย่างรวดเร็วอยู่แล้ว ดังนั้นเขาจึงหันไปมองดูตามสายตาของคนอื่นๆ
พบว่ามีสตรีสองคนยืนอยู่ด้วยกัน คนหนึ่งสูงคนหนึ่งเตี้ย เขาได้มองข้ามสตรีที่ตัวเตี้ยกว่าไปอย่างสิ้นเชิง เนื่องจากถูกลูบร่างสูงใหญ่เพรียวบางของสตรีอีกนางหนึ่งดึงดูด
เป็นแม่นางคนนี้อีกแล้ว!
วินาทีนี้ สีหน้าของใต้เท้าเจินแสดงความรู้สึกตกตะลึงออกมาอย่างไม่อาจบรรยายได้ มันเต็มไปด้วยความรู้สึกครบรสเหตุใดทุกครั้งที่มีคดีฆาตกรรมเกิดขึ้น ในสถานที่เกิดเหตุจะต้องพบแม่นางผู้นี้อยู่ด้วย
ที่วัดหลิงอู้ก็เช่นนี้ ที่จวนฉังซิงโหวซื่อจื่อก็ด้วยแม้แต่บัดนี้ในจวนหย่งชังปัวก็ยังเป็นเช่นนั้น
เซี่ยชิงเหยาคุกเข่าลงต่อหน้าเจินซื่อเฉิงแล้วกล่าวว่า “ใต้เท้าเจ้าขา รอยนิ้วมือนั้นสหายของข้าเป็นคนค้นพบ ส่วนตัวข้าเองก็ได้เห็นมันด้วย”
เจินซื่อเฉิงมองไปทางเจียงซื่อด้วยแววตาประหลาดใจเล็กน้อย
เนื่องจากเขาได้ยินหย่งชังปัวซื่อจื่อกล่าวว่า เมื่อครั้งตอนที่หย่งชังปัวตื่นขึ้นมาพบว่าเชิงเทียนอยู่ในมือตน จึงได้แน่ใจว่าตนเป็นคนฆ่าภรรยาเองต่อมาเมื่อพบหลักฐานว่าฆาตกรน่าจะเป็นคนอื่นจึงได้สงบนิ่งลง
มองดูแล้วเรื่องในครั้งนี้ ผลงานคงจะเป็นของแม่นางผู้นี้เช่นกัน
เจินซื่อเฉิงลูบไปที่เครายาวของเขาด้วยความเคยชิน
นับตั้งแต่เดินทางเข้ามาในเมืองหลวงก็มีคนคอยจัดเตรียมเสื้อผ
