ขึ้นแล้วหันไปกำชับอย่างไม่รีบร้อนว่า“ชิงเหยา ดูแลท่านพ่อให้ดี พี่จะรีบกลับมา”
เมื่อกล่าวจบ เซี่ยอินโหลวก็เดินจากไปโดยไม่หันหลังกลับมาอีก
ท่าทางอันหนักแน่นของเซี่ยอินโหลวทำให้ในใจลึกๆ ของเจียงอันเฉิงรู้สึกหดหู่ ดูบุตรชายของคนอื่นเข้าสิ แม้จะต้องเผชิญหน้ากับเรื่องราวหนักหนาเพียงนี้ แต่ก็ยังคงตั้งมั่นและมั่นคง ลองหันกลับไปดูบุตรชายของเขาผู้ใช้ชีวิตไร้สาระไปวันๆนั่นสิ หากนำมาเปรียบเทียบกันจริงๆ เขาคงจะโมโหเสียจนบ้าตายแน่!
แต่เมื่อหันกลับไปดูเจียงซื่อ หัวใจของเจียงอันเฉิงก็รู้สึกถึงความเท่าเทียมกันขึ้นมาบ้าง
โชคดีเหลือเกินที่บุตรสาวของเขาไม่แย่ไปกว่าคนอื่นเลย
“เซี่ยอินโหลว!” หย่งชังปัวร้องเรียกด้วยความโมโห
เซี่ยชิงเหยารีบเข้ามาปลอบโยนโน้มน้าวบิดาของตนว่า “ท่านพ่ออย่าได้โกรธท่านพี่ไปเลยเจ้าค่ะความคิดของลูกและพี่ชายนั้นตรงกัน จะให้ท่านแม่ถูกผู้ใดก็ไม่รู้ฆ่าตายโดยคลุมเครือเช่นนี้ไม่ได้เมื่อเปรียบเทียบกันแล้วหากสามารถจับตัวผู้ร้ายได้จริงละก็ จะไปกลัวเสียหน้าเพื่อเหตุใด ลูกเชื่อว่าท่านแม่ที่อยู่บนสวรรค์คงจะไม่ถือโทษที่พวกเราทำเช่นนี้แน่เจ้าค่ะ”หากมีข่าวแพร่ออกไปว่าท่านพ่อฆ่าท่านแม่ จะไม่แย่ไปกว่าเดิมหรือ
แม้ว่ากฎหมายของราชวงศ์ต้าโจวในด้านนี้จะยังค่อนข้างหละหลวม การที่บิดาของนางละเมอและฆ่ามารดาของนางจนถึงแก่กรรมสถานการณ์เช่นนี้อาจไม่ต้องได้รับโทษ แต่ทางญาติฝั่ายมารดาก็คงจะตัดขาดความสัมพันธ์ก
