้มีกลิ่นผิดปกติอื่นอีกหรือไม่
หย่งชังปัวฮูหยินโปรดปรานเครื่องหอม เจียงซื่อค่อยๆ สูดดมกลิ่นนั้น มีกลิ่นหอมอ่อนๆ ของกล้วยไม้ตลบอบอวลไปทั่วห้อง เมื่อหันไปดูก็พบว่ามีแจกันที่ปักดอกกล้วยไม้สี่ฤดูเอาไว้
มีกลิ่นอะไรเป็นพิเศษอีกไหมนะ
เจียงซื่อพยายามแยกกลิ่นอย่างสุดความสามารถและในที่สุดนางก็สัมผัสได้ว่ามีกลิ่นหอมหวานจางๆ ปนมากับกลิ่นเหม็นเหล่านั้น
กลิ่นนั้นบางเบามากจนแทบจะไม่ได้กลิ่น ฉะนั้นเจียงซื่อจึงคิดว่าการที่นางได้กลิ่นนี้นับว่าเป็นเพราะโชคช่วย
นางหลับตาและค่อยๆ เดินตามกลิ่นนั้นไปเซี่ยชิงเหยาคว้าตัวของนางไว้ “อาซื่อ เจ้าเป็นอะไร”
เจียงซื่อลืมตาขึ้น กลิ่นจางๆ ที่แทบจะไม่ได้กลิ่นนั้นหายไปแล้ว เมื่อมองไปที่ข้างเท้าของตัวเองก็พบว่ามันคือเชิงเทียนที่เปือนเลือด
หากนางก้าวเท้าไปข้างหน้าอีกก้าวหนึ่งก็จะเหยียบเชิงเทียนนั้นพอดี
ในบริเวณนั้นนอกจากจะมีเชิงเทียนเปือนเลือดแล้ว ยังมีรอยเท้าเปือนเลือดที่สะเปะสะปะไปมาด้วย เห็นได้ชัดว่าคงเป็นรอยเท้าของพวกสาวรับใช้ที่วิ่งพล่านหลังจากเห็นภาพเหตุการณ์ตรงหน้าเจียงซื่อไม่ได้ฟังสิ่งที่เซี่ยชิงเหยาพูด พยายามรวบรวมสติเพื่อแการอยกลิ่นนั้นอีกครั้ง เมื่อนางเริ่มได้กลิ่นที่สุดแสนจะบางเบานั้นแล้วก็ค่อยๆก้าวเท้าเดินตามกลิ่นนั้นไป
เมื่อเดินอ้อมฉากกั้นที่ล้มอยู่ที่พื้นและรอยคราบเลือดที่เปรอะอยู่เต็มพื้นไปแล้ว เจียงซื่อก็ไปหยุดอยู่ที่หน้าตู้เสื้อผ้า
ตู้นั้นแบ่งออกเป
