ริสุทธิ์ให้กับท่านลุง เพื่อที่ท่านลุงจะได้ไม่ต้องทนทุกข์กับความผิดว่าตนคือคนฆ่าภรรยาและจะได้หาฆาตกรมารับผิดเพื่อเป็นการล้างแค้นให้ท่านปั้า”
เซี่ยชิงเหยาเหมือนคนที่เพิ่งตื่นจากฝัน “เจ้าพูดถูก ข้าจะไปบอกท่านพ่อและท่านพี่!”
เมื่อเห็นเซี่ยชิงเหยาวิ่งออกไปแล้ว เจียงซื่อเหลือบมองไปที่สาวรับใช้ทั้งสองที่เฝั้าประตูแวบหนึ่งก่อนจะสั่งอาหมาน “เจ้าอยู่เฝั้าที่นี่ก่อนแล้วกัน”
ในเมื่อฆาตกรเป็นคนนอก จะทราบได้อย่างไรว่าบ่าวรับใช้ที่คอยปรนนิบัติหย่งชังปัวฮูหยินเป็นผู้บริสุทธิ์ เพื่อความปลอดภัยจึงสั่งให้อาหมานเฝั้าอยู่ที่นี่ก่อน หลักฐานที่นางเพิ่งค้นพบจะได้ไม่ถูกทำลาย
ในขณะนั้นหย่งชังปัวถูกมัดอยู่กับเก้าอี้จนขยับไปไหนไม่ได้ เขาไม่กระดุกกระดิกราวกับคนที่ตายแล้ว
เจียงอันเฉิงมองไปที่เพื่อนบ้านที่ดูแก่ลงไปมากพลางถอนหายใจเฮือกใหญ่เกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้นได้อย่างไรกัน
“ท่านพ่อ!” เซี่ยชิงเหยายกชายกระโปรงปรี่เข้ามา แต่เนื่องจากวิ่งเร็วเกินไป ร่างของนางจึงถลาลงไปคุกเข่าอยู่ที่หน้าหย่งชังปัว “อาซื่อเจอหลักฐานที่จะบอกว่าคนที่ฆ่าท่านแม่เป็นคนนอกเจ้าค่ะ!”
เซี่ยอินโหลวที่ยืนนิ่งอยู่นานหันขวับไปมองเจียงซื่อ
—————————-
[1] ซวินอี คือกลิ่นลาเวนเดอร์
