รกันแน่
“ข้าจะไปบอกท่านพ่อและท่านพี่!” เซี่ยชิงเหยาตื่นเต้นจนเก็บไว้ไม่อยู่ รีบลากเจียงซื่อออกไปทันที
ไม่ทันไร สาวน้อยผู้นี้ก็ได้ยึดเจียงซื่อเป็นเสาหลักของตัวเองเป็นที่เรียบร้อย
เจียงซื่อไม่ได้เดินตามนางไป “ชิงเหยา ข้ามีอะไรจะเสนอ…”
เซี่ยชิงเหยาชะงักฝีเท้า “ว่ามา”
“แจ้งความเถอะ ใต้เท้าเจินที่ดำรงตำแหน่งผู้ตรวจการศาลาว่าการในขณะนี้สามารถตัดสินคดีได้ราวกับเป็นเทพเจ้า เขาเคยคลี่คลายคดีที่ฉังซิงโหวซื่อจื่อสังหารหญิงสาวกว่าสิบราย รวมไปถึงการตายของ ‘หยางกั๋วจิ้ว’ ด้วย ให้ท่านลุงเชิญเขามา เขาจะได้ช่วยหาฆาตกรและคืนความยุติธรรมให้แก่ท่านปั้า”
ในตอนนี้หย่งชังปัวกำลังถูกพุ่งเปั้า และเซี่ยชิงเหยาก็เป็นเพียงหญิงสาวตัวเล็กๆ หรือต่อให้มีเซี่ยอินโหลว เจียงซื่อก็ไม่คิดว่าเขาจะช่วยหาตัวฆาตกรได้
เมื่อพิจารณาดูแล้ว การเชิญใต้เท้าเจินให้ช่วยเข้ามาสืบคดีน่าจะเป็นวิธีที่เหมาะสมที่สุด
แต่ก็แน่นอนว่าในเมื่อผู้ตายคือฮูหยินในจวน คนในบ้านจึงไม่ต้องการให้ทางการเข้ามาเกี่ยวข้องเหล่าตระกูลสูงศักดิ์รักษาเกียรติเป็นที่สุด พวกเขามิอาจอดทนต่อการสอบปากคำของเจ้าหน้าที่จากทางการได้ และสิ่งที่รับไม่ได้ยิ่งกว่านั้นคือการที่ฝั่ายชันสูตรศพต้องเข้ามาตรวจสอบผู้ตายที่มียศถาบรรดาศักดิ์สูงกว่า
เมื่อเจียงซื่อเอ่ยเช่นนั้น ใบหน้าของเซี่ยชิงเหยาจึงผงะไปทันที นางมิได้ตอบสนองใดๆ
เจียงซื่อจึงโน้มน้าว “จะมีสิ่งใดสำคัญไปกว่าการคืนความบ