งสามวันมานี้เจ้ามิได้สนใจเรื่องภายนอกเลยหรือยังไง”
“ข้าได้ยินแค่ว่าองค์ชายเจ็ดถูกแต่งตั้งขึ้นเป็นอ๋องเท่านั้น ส่วนเรื่องอื่นข้าไม่ทราบ”
สองสามวันมานี้นางมัวแต่หมกมุ่นอยู่กับเรื่องที่อวี้ชีหายตัวไป จึงไม่มีกะจิตกะใจไปสนใจเรื่องคุณชายรูปงามดุจหยก
เซี่ยชิงเหยากลั้นหัวเราะ “เรื่องขององค์ชายเกี่ยวอะไรกับพวกเรา เรื่องคุณชายรูปงามดุจหยกน่าสนใจกว่าตั้งเยอะ”
เมื่อฟังเรื่องที่เซี่ยชิงเหยาเล่ามา เจียงซื่อถึงได้รู้ว่าสองวันมานี้มีเรื่องที่ชาวเมืองกำลังให้ความสนใจ
ในเมืองหลวงมีโรงสุราแห่งหนึ่งชื่อว่า หอจ้วงหยวน พอเหล่านักเรียนเริ่มมีชื่อเสียงก็จะมาร่ำสุราที่นี่เพื่อเสริมความเป็นสิริมงคล เจ้าของหอจ้วงหยวนเป็นคนฉลาด หากมีนักเรียนคนใดแต่งกลอนได้น่าประทับใจก็จะไม่คิดเงินค่าสุรา นานวันเข้าหอจ้วงหยวนจึงกลายเป็นแหล่งรวมตัวของเหล่านักปราชญ์และบัณฑิต
ผู้ตรวจการแห่งศาลาว่าการพระนครนั้น ก่อนหน้านี้เคยรับตำแหน่งเป็นข้าราชการในเมืองหลวง บรรดาบุตรสตรีแม้จะเกิดในเมืองหลวง แต่ก็ต้องตามไปอยู่กับบิดาที่ถูกส่งไปประจำการต่างถิ่น เมื่อคุณชายรูปงามดุจหยกกลับมาที่เมืองหลวง บรรดาสหายที่เล่นด้วยกันตั้งแต่ครั้งเยาว์วัยก็ต้อนรับขับสู้อย่างดีโดยมีการจัดงานเลี้ยงต้อนรับที่หอจ้วงหยวน
เรื่องบังเอิญมีอยู่ว่า ขณะนั้นในหอจ้วงหยวนมีบัณฑิตสองสามคนที่แต่งกายด้วยเครื่องแบบของคนซีเหลียงเข้าไปยั่วยุนักเรียนต้าโจวที่กำลังร่ำสุราอยู่ใน
