งที่สำคัญที่สุดตอนนี้คือต้องรีบให้อาซื่อตอบตกลงแต่งงานกับเขาโดยเร็วที่สุด ฉะนั้นเขาต้องพยายามให้มากกว่านี้อีกหน่อย
“พี่อวี๋ชีกลับมาหรือยัง” เจียงจั้นที่อยู่หน้าประตูใหญ่เดินเข้ามาพร้อมกับสีหน้าประหลาดใจ“พี่อวี๋ชี สองสามวันนี้ท่านหายไปไหนมา”
“น้องเจียงเอ้อร์มาแล้วหรือ” อวี้จิ่นรีบเก็บอารมณ์ลิงโลดนั้นไว้พลางเดินลงบันไดหินไปหา
เจียงจั้นผงะตกใจ “พี่อวี๋ชี เหตุใดถึงเป็นเช่นนี้ได้ไปมีเรื่องกับคนอื่นมาหรือ”
เจียงจั้นยังไม่หายสงสัย “พี่อวี๋ชีต่อสู้เก่งออกปานนั้น ใครจะกล้าทำร้ายท่าน เกิดเรื่องใหญ่ขนาดนี้เหตุใดหลงต้านถึงไม่บอกข้าสักคำ ทั้งยังบอกว่าเพียงว่าท่านออกไปทำธุระข้างนอก”
“อุบัติเหตุนิดหน่อย เพิ่งจะกลับมาถึงเลยยังไม่ทันได้เปลี่ยนชุด ที่จริงแล้วแค่แผลถลอกนิดหน่อย”
“ไหน แผลอยู่ตรงไหน” เจียงจั้นถามอย่างไม่วางใจ
แม้ว่าบางครั้งจะรู้สึกรำคาญใจที่เห็นอวี๋ชีหมายตาน้องสี่ แต่เจียงจั้นก็ยังคงซาบซึ้งในบุญคุณของผู้มีพระคุณที่เคยช่วยชีวิตเขาเอาไว้ไม่เสื่อมคลายพูดกันตามตรงแล้ว แม้ว่าทักษะการต่อสู้ของเขาจะไม่ได้ดีเลิศ แต่หากพี่อวี๋ชีต้องการความช่วยเหลือ เขาก็พร้อมจะช่วยเต็มที่โดยไม่ปริปาก
อวี้จิ่นรู้ว่าเจียงจั้นเป็นคนจริงจังจึงจำยอมถลกแขนเสื้อให้ดู “แค่แผลเล็กนิดเดียว มีเลือดออกนิดหน่อยเท่านั้น”
“แค่นั้นก็ดี” เจียงจั้นโล่งใจ แต่แล้วจู่ๆ ก็แสดงท่าทีสงสัยออกมาอีก “แล้วไฉนถึงมีเลือดเปือนหน้าเช่นนั้นเล
