ะอักษรเหตุใดจู่ๆ ฮ่องเต้ถึงมีรับสั่งแต่งตั้งองค์ชายเจ็ดเป็นเยียนอ๋อง”
พานไห่รีบยัดแหวนทองเข้าไปในแขนเสื้อของตนก่อนจะยิ้มและเอ่ยว่า “เสียนเฟยอย่าทำให้กระหม่อมลำบากใจเลยพ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมทำได้เพียงเอ่ยแสดงความยินดีกับพระองค์เท่านั้นส่วนเรื่องที่เกิดขึ้นในห้องทรงพระอักษรนั้นกระหม่อมมิอาจกราบทูลได้พ่ะย่ะค่ะ”
พานไห่เป็นคนโปรดของจิ่งหมิงตี้เพราะเป็นคนระมัดระวังในการพูด เสียนเฟยจึงทำได้เพียงมองดูพานไห่ค่อยๆ เดินจากไป ในใจของนางรู้สึกเหมือนถูกอุ้งเท้าแมวขยุ้มก็ไม่ปาน
เมื่อได้ยินเช่นนั้นนางก็ไม่มีความจำเป็นอะไรที่จะต้องไปที่ห้องทรงพระอักษรอีก
เพราะไม่ว่าอย่างไรองค์ชายเจ็ดก็เป็นบุตรของนาง เมื่อลูกชายถูกแต่งตั้งเป็นอ๋อง สำหรับผู้เป็นมารดาแล้วก็นับว่าเป็นเรื่องดี
การที่เสียนเฟยไม่ไปพบอวี้จิ่นสาเหตุหนึ่งมาจากไม่ได้มีความรู้สึกพิศวาสใดๆ เนื่องจากไม่ได้อยู่ด้วยกันแต่แรก ยิ่งไปกว่านั้นคือตอนที่อวี้จิ่นเกิดจิ่งหมิงตี้ก็ล้มปั่วยด้วยอาการร้ายแรง ฉะนั้นผู้คนจึงพากันคิดว่าฮ่องเต้จะต้องจงเกลียดจงชังโอรสองค์นี้อย่างแน่นอน ทำให้นางต้องพลอยตกเป็นขี้ปากคนอื่นไปด้วย
ประเด็นที่เหล่าสนมชอบแอบนินทากันมากที่สุดคือ เสียนเฟยมีบุตรชายสองคนแล้วดีอย่างไร ในเมื่อคนหนึ่งก็เป็นเภทภัยต่อฮ่องเต้ สู้ไม่มีเลยยังดีเสียกว่า
แต่พอมาวันนี้ ลูกชายที่ถูกหาว่าเป็นเภทภัยต่อฮ่องเต้กลับถูกแต่งตั้งเป็นอ๋อง เหล่าสนมที่ไม่มีบุตรชายเลยสั
