กคนจึงทำได้เพียงไปร้องไห้อ้อนวอนกับจันทราเท่านั้น
ว่าแต่ฮ่องเต้ทรงกำลังมีแผนการอะไรอยู่กันแน่ในเมื่อเห็นชัดๆ ว่าชายเจ็ดก่อเรื่อง แต่เหตุใดถึงยังแต่งตั้งขึ้นเป็นอ๋อง
เสียนเฟยมัวแต่คิดในขณะที่กำลังเดินจนเกือบสะดุดล้ม นางไม่กล้าด่วนสรุปจึงกลับไปตั้งหลักที่ตำหนักของตัวเองก่อน
ทันทีที่คำสั่งของจิ่งหมิงตี้ถูกถ่ายทอดออกไป ทั้งวังหลังก็แทบจะลุกเป็นไฟ
“ฮ่องเต้แต่งตั้งองค์ชายเจ็ดขึ้นเป็นอ๋อง นี่มันเรื่องอะไรกัน”
“ก็ไม่รู้สิ รู้แค่ว่าหนิงเฟยเข้าไปในห้องทรงพระอักษรแล้วฮ่องเต้ก็ทรงมีราชโองการแต่งตั้งองค์ชายเจ็ดออกมา”
“หึ ไม่นึกมาก่อนว่าหนิงเฟยจะเป็นคนที่ตอบแทนความชั่วด้วยความดี”
“ตอบแทนความชั่วด้วยความดี? ข้ายอมเชื่อว่าองค์ชายเจ็ดเกิดจากหนิงเฟยยังดีเสียกว่า”
ข่าวลือแพร่สะพัดไปทั่วทั้งพระราชวัง ยิ่งมีคนเอาไปพูดมากเท่าไหร่ก็ยิ่งไกลความจริงออกไปเท่านั้น ด้านหนิงเฟยก็โกรธจนแทบจะกระอักเลือดไม่นานก็มีขันทีนำข้าวของมีค่าจำนวนมากเข้ามาพลางบอกว่าเป็นรางวัลที่ฮ่องเต้ทรงประทานให้
เมื่อขันทีเดินออกไป หนิงเฟยก็เตะข้าวของเหล่านั้นจนกระจัดกระจายไปทั่ว แต่ครั้งนี้กลับไม่กล้าเข้าไปคิดบัญชีกับจิ่งหมิงตี้อีกแล้ว
พฤติกรรมของฮ่องเต้ยากเกินจะคาดคะเน หากนางเผลอทำสิ่งใดจนส่งผลดีกับเด็กปั่าเถื่อนนั่นอีก นางคงไม่อาจทนมีชีวิตต่อไปได้อีกแล้ว
ส่วนนางสนมคนอื่นๆ ที่วางแผนจะเข้าไปร้องเรียนกับฮ่องเต้ก็มิกล้าปริปากส่งเสียงใดๆเช
