รอเวลาอย่างอดทน บ้างก็รอมานาน บ้างก็รอไม่นาน อย่างไรเสียก็ต้องมีสักโอกาสที่เหมาะสมที่จะพาเข้าไปอยู่ในจวนโหว
ส่วนบ่าวรับใช้สองคนที่สามารถจดจำประวัติของหญิงสาวเหล่านี้ได้ นั่นก็เพราะมีหญิงสาวอยู่สองคนที่พวกเขาคอยจับตาเฝั้ามองอยู่ที่เรือนของฝั่ายตรงข้ามเป็นเวลานานถึงครึ่งเดือน
หลักฐานแน่นหนา ลงนามได้ เจินซื่อเฉิงพิพากษาฉังซิงโหวซื่อจื่อกับบ่าวรับใช้ให้ประหารชีวิตทันทีปราชาชนที่มุงดูถึงกับปรบมือในความเด็ดขาดนี้
แน่ล่ะการประหารชีวิตทันทีในปัจจุบัน หาใช่การประหารทันทีหลังจากพิพากษาเสร็จ แต่ต้องรอให้ถึงหลังฤดูใบไม้ร่วงของปีนี้ก่อนถึงจะทำการประหารได้
ฉังซิงโหวอ้วกเลือดกลางโถงศาลทันที พร้อมกับตะโกนเสียงแหบซ่า “เจินซื่อเฉิง เจ้าไม่ผ่านการพิจารณาคดีโดยราชสำนัก พิพากษาประหารชีวิตลูกชายข้าได้อย่างไร ลูกข้าเป็นถึงโหวซื่อจื่อนะ!”
โดยทั่วไป การตัดสินประหารชีวิตโดยผู้เป็นข้าราชการจะต้องมีการไตร่ตรองอย่างเข้มงวดยิ่งเป็นการตัดสินต่อผู้กระทำผิดที่ยังไม่มั่นใจในสถานะหรือผู้ที่มีสถานะพิเศษแล้วนั้น ส่วนใหญ่จะตัดสินประหารชีวิตแบบรอลงอาญา ซึ่งก็คือรอให้ถึงการพิจารณาคดีโดยราชสำนักในปีหน้าแล้วจึงพิพากษาอีกทีอย่างสถานะของฉังซิงโหวซื่อจื่อ อันมีฉังซิงโหวคอยช่วยอยู่ด้านนอก หนึ่งปีผ่านไปก็อาจได้รับการยกโทษไม่ต้องประหารชีวิต
เพราะฉะนั้น การประหารชีวิตทันทีแตกต่างกับการรอประหารชีวิตมาก อันหนึ่งตายแน่นอน อีกอันหนึ่
