พียงฆาตกรโหดร้ายนั่นเดินออกก็จะทำการขว้างของเหล่านี้ใส่ทันที
อะไรนะ เหตุใดถึงไม่มีไข่เน่าล่ะ
ล้อเป็นเล่นไป ไข่ไก่ราคาสูงลิ่ว ยามมันเน่ายังเอาให้หมูกินได้ แล้วจะทำให้เสียของกับคนเช่นนี้ได้อย่างไร
“ถังหูลู่ ถังหูลู่…”
“ปิงเฝินเย็น ปิงเฝินเย็นอร่อยๆ กินสักถ้วย ดูเรื่องคึกคัก จะได้ไม่เป็นไข้แดด…”
เพียงชั่วเวลาเดียว ด้านนอกจวนฉังซิงโหวคึกคักยิ่งกว่าวันจ่ายตลาดเสียอีก
ในบรรดาผู้คน มีสตรีที่แต่งงานแล้วนางหนึ่งแสดงสีหน้าเฉยชา พูดว่านางแสดงสีหน้าเฉยชาหากดูดีๆ จะเห็นว่าในสายตาของสตรีนางนี้มีพายุหนึ่งลูกกำลังก่อตัวขึ้น
“ออกมาแล้วๆ” เหล่าผู้คนเริ่มพากันเคลื่อนไหว
เมื่อมองเห็นเจ้าหน้าที่จับกุมฉังซิงโหวซื่อจื่อออกมา มีคนตะโกนเอ่ยขึ้น “เป็นฉังซิงโหวซื่อจื่อจริงด้วย!”
พลเมืองอายุน้อยใหญ่ที่มีความฉลาด ในสายตาของพวกเขา การที่บุคคลผู้อยู่ในตระกูลชนชั้นสูงเช่นนี้ถูกเจ้าหน้าที่จับกุมไว้ คงเป็นผู้ร้ายแน่นอนไม่ผิดแน่สตรีนางนั้นพุ่งเข้าไปหาอย่างรวดเร็วปานพายุนางฟาดใบหน้าของฉังซิงโหวซื่อจื่ออย่างแรงจากนั้นทั้งมือและเท้าก็เริ่มใช้งานพร้อมกัน นางแทบจะใช้อวัยวะทุกส่วนของร่างกายเป็นอาวุธเพื่อฆ่าคนตรงหน้าให้ตาย “ไอ้สัตว์เดรัจฉาน เอาชีวิตของลูกข้าคืนมา! นิวๆ ไปซื้อขนมดอกกุ้ยฮวาให้ข้า เจ้าทำร้ายนางลงได้อย่างไร นางเป็นทั้งชีวิตของข้า…”
“ท่านปั้า ช่วยสงบสติก่อน…” เจ้าหน้าที่เอ่ยปากเกลี้ยกล่อม
ซิ่วเหนียงจื่อไม่สาม
