ั๋นเดิม
ไม่รู้ว่าเป็นเพราะ ‘ปุั๋ย’ ดีเกินไปหรือไม่ ที่ทำให้ดอกโบตั๋นตรงนี้บานสะพรั่งอย่างน่าประหลาดถึงช่วงนี้แล้วก็ยังเบ่งบานไม่ร่วงโรย
หญิงชั้นสูงในเมืองหลวง หรือแม้แต่ชายหนุ่มที่เคยร่ำเรียนหนังสือมาไม่กี่วัน ต่างก็มีรสนิยมที่เหมือนกัน หากคนตระกูลชั้นสูงหรือคนที่มีความสัมพันธ์ดีต่อกันเสียหน่อย มีการเชิญชวนไปชมดอกไม้ด้วยกัน ก็ยากที่จะปฏิเสธลงได้
แปลงดอกโบตั๋นที่มีศพฝังอยู่ตรงนี้ ถูกผู้คนเชยชมมาแล้วครั้งแล้วครั้งเล่า สองสามีภรรยาคงรู้สึกขวัญหนีดีฝั่ออย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้แน่
ปัจจุบันแปลงดอกโบตั๋นเล็กๆ ที่มีศพฝังอยู่นั่นถูกเปลี่ยนไปอีกที่หนึ่งโดยไม่มีใครรู้ หลังจากงานเลี้ยงเชยชมดอกไม้ครั้งนี้จบลง ดอกไม้ก็คงได้เวาลาเหี่ยวแห้ง ถึงเวลานั้น ทำความสะอาดทั้งหมดให้เรียบร้อย ก็คงจะสบายใจขึ้นแต่ตอนนี้เจ้าสัตว์เดรัจฉานนั่นกำลังวิ่งไปทางแปลงดอกโบตั๋น มันจะไม่ให้เจียงเชี่ยนตกใจหน้าเสียได้อย่างไร
คนที่มีสีหน้าเปลี่ยนแปลงอย่างเห็นได้ชัด ยังมีฉังซิงโหวซื่อจื่ออีกคนหนึ่ง
“เอาไม้ไปตีเจ้าสุนัขตัวนั้นให้ตายเสีย!” ฉังซิงโหวซื่อจื่อตะโกนอย่างเสียงดัง
เอ้อร์หนิวเหลือบมองฉังซิงโหวซื่อจื่อหนึ่งที พลันหยุดลง อุ้งเท้าหน้าสองข้างตะกุยอย่างบ้าคลั่ง
ช่วงเวลาเพียงครู่เดียว ดิน ฝุั่นก็ฟุั้งกระจายแม้กระทั่งเหล่าหญิงสาวผู้ดีที่วิ่งหนีกระเจิดกระเจิงยังชะเง้อหน้ามามองดู
เจ้าสุนัขตัวใหญ่นั่น กำลังตะกุยหากระดูกอยู่รึไง
