่าวัยรุ่นคนนั้นก่อน แต่เกรงว่าศิษย์น้องซื่อคงที่มาตักน้ำจะพบเข้า จึงทำทีมาช่วยรดน้ำอย่างขยันขันแข็ง และอาศัยจังหวะลงมือฆาตกรรมศิษย์น้องซื่อคงแล้วอำพรางให้ดูเหมือนเป็นอุบัติเหตุ!”จากการข้อกล่าวหาของพระสงฆ์ กลุ่มพระสงฆ์จึงเข้ามาล้อมเจียงซื่อและคนอื่นๆ เอาไว้
พระสงฆ์ยืนล้อมจนเป็นกำแพงมนุษย์พลางสนทนากันอย่างกระตือรือร้น
“เดี๋ยวเดียวก็จับฆาตกรได้แล้วรึ เป็นคนจากที่ไหนล่ะ”
“ดูแล้วไม่น่าจะมาจากบ้านใกล้เรือนเคียง เพราะหากพี่ชายรูปหล่อเป็นคนแถวนี้ ใครเล่าจะไม่รู้จัก” สตรีนางหนึ่งเอ่ยขึ้นอย่างเสียดาย
คนรอบข้างพากันพยักหน้าที่พูดมาก็มีเหตุผล
“ทว่าพี่ชายรูปหล่อจะฆ่าคนด้วยเหตุใดกันเล่า”ทั้งสาวใหญ่สาวเล็กที่รวมอยู่ในกลุ่มต่างพากันฉงน ส่วนพวกผู้ชายที่ยืนฟังอยู่รอบๆ ก็พากันกลอกตากันเป็นแถว
เอ่ยถ้อยคำเช่นนี้ออกมาได้ยังไงกัน คนหล่อไม่มีเหตุผลให้ฆ่าคนหรือยังไง มีแค่คนหน้าตาอัปลักษณ์หรือที่จะแก้แค้นเพื่อนบ้านน่ะ
“ใต้เท้า โยมเหล่านี้คือผู้แสวงบุญที่เข้ามาพำนักที่วัดตั้งแต่เมื่อเช้าขอรับ ฆาตกรจะต้องอยู่ในกลุ่มนี้เป็นแน่ขอรับ!” หลังจากที่พระสงฆ์ที่ถูกตำหนิหันไปพูดกับพระเสวียนฉือแล้วก็เกรงว่าเจียงซื่อและพรรคพวกจะหนีไป เขาจึงรีบหันไปรายงานผู้บัญชาการ
เจียงจั้นเย้ยหยันออกไปว่า “พูดออกมาง่ายๆหากข้าเป็นฆาตกรจริงแล้วได้ยินว่ามีคนมาหาศพในบ่อน้ำนี้ เหตุใดข้าถึงไม่รีบหนีไป แต่มัวมาดูเรื่องสนุกเช่นนี้อยู่ได้”
เมื่
