ื่อตอนเข้าเมืองหลวงแล้ว
“ข้าเลี้ยงเอง กว่าท่านจะเดินทางมาเมืองหลวงไม่ใช่ง่ายๆ ข้าวเพียงมื้อเดียวข้าเลี้ยงได้!”
“ข้าไม่มีเงินจะกลับ”
“ข้าจ่ายข้าเดินทางให้!” อาเฟยกัดฟันกรอด
ชายผู้นั้นเหลือบไปยังอาเฟย ทันใดนั้นเขาก็กำมือขึ้นคารวะ “ข้าอยากจะอยู่รับใช้คุณหนูเพื่อขอข้าวประทังชีวิต”
ซีเม่ยมักกล่าวเสมอว่านางอยากเดินมาทางดูเมืองหลวงว่าเป็นอย่างไร หากเกิดใหม่นางคงจะชอบที่นี่
เขาอยากอยู่ในที่ที่นางชอบ
เจียงซื่อคาดไม่ถึงว่าเรื่องราวจะกลายมาเป็นเช่นนี้ นางลังเลอยู่ครู่หนึ่งแล้วกล่าวว่า “ข้าไม่รับคนไร้ประโยชน์”
ชายผู้นั้นยิ้มอย่างมั่นใจ “ข้าฆ่าคนได้”
