แต่สำหรับชายที่คิดถึงเพียงภรรยาของเขามานานกว่าสิบปี นี่เป็นแรงจูงใจของเขาที่จะมีชีวิตอยู่หรือตาย
ดังนั้นเขาจึงไม่รีรอที่จะเดินทางมาหลายร้อยลี้เพียงยืนตรงหน้านางผู้ช่วยเขาไขปริศนาและเอ่ยถามคำถามนี้
หากเป็นคนอื่นถามคำถามนี้ คงไร้สาระ หากเป็นคนอื่นตอบคำถามนี้ ก็ช่างน่าขัน
แต่ในสถานการณ์เช่นนี้ คนที่เอ่ยถามดูจริงจังอย่างยิ่ง เขาแค่อยากจะได้ยินคำตอบจากคนตรงหน้านี้“ฉินเจียงจวินคิดว่าภรรยาของท่านเป็นคนอย่างไร”
“นางเป็นสตรีที่ดีที่สุด ใจดี เข้มแข็ง และน่ารัก…” คำเยินยอที่สวยงามออกมาจากปากของเขา
เจียงซื่อยิ้ม “ภรรยาของฉินเจียงจวินเป็นคนดีมาก นางจะไม่ตกนรกและต้องทนทุกข์ทรมานอย่างแน่นอน ข้าคิดว่านางคงจะไปเกิดใหม่นานแล้ว”
ชายผู้นั้นตกใจจนเซถอยหลังไปสองสามก้าว เขายกมือขึ้นกุมหน้าของตนไว้ท่ามกลางแสงแดดแผดเผา ชายร่างสูงใหญ่ยืนอยู่ในลานร้องไห้ออกมาอย่างไร้เสียง จักจั่นที่ซ่อนตัวอยู่ในต้นไม้ก็เงียบทันใด พวกมันหยุดเสียงร้องอันน่ารำคาญลง
“โอ้ หากว่าภรรยาของพี่ชายไปเกิดใหม่แล้ว นางน่าจะกลายเป็นสาวแล้ว” อาเฟยทนไม่ไหวกับบรรยากาศเคร่งขรึมเช่นนี้จึงกล่าวติดตลก
ชายหนุ่มหยุดลง จากนั้นวางมือลงดวงตาเป็นประกาย
อาเฟยไม่กล้ากล่าวอีกต่อไป
เขารู้สึกว่ากำลังรนหาที่
“เอ่อพี่ชาย สิ่งใดควรถามก็ได้ถามแล้ว ข้าพาท่านกลับไปยังโรงเตี๊ยม ไปกินข้าวกันเถิด”
ชายผู้นั้นส่ายหัว “ข้าไม่มีเงินกินข้าว”
เงินก้อนเดียวของเขาถูกใช้ไปเม