้ดังเช่นในชาติก่อน
พวกเขาไม่สมควรได้รับความเคารพยกย่องเช่นนั้น!
เมื่อได้ยินที่เจียงซื่อกล่าว อวี้จิ่นก็ตกใจแล้วก็ยิ้มขึ้น
เขายังคิดอยู่ว่า หญิงสาวซึ่งสามารถตัดความเป็นชายของผู้หนึ่งโดยหน้าไม่เปลี่ยนสี จะเป็นคนใจอ่อนกับสัตว์เดรัจฉานนี้ได้อย่างไร
ในความเห็นของเขา นี่ไม่ใช่ความเมตตาแต่เป็นความโง่เขลาต่างหาก
“ดังนั้น คุณชายอวี๋ได้โปรดอย่าแทรกมือเข้าไปทำลายแผนการของข้าที่วางเอาไว้”
อวี้จิ่นดูอึดอัดใจเล็กน้อย “แต่หากข้าไม่ได้ฆ่าผู้ใดอารมณ์ข้าก็ยังจะไม่สงบลง ส่งผลให้สองสามวันนี้คงนอนไม่หลับ ข้าเสียสละตนเช่นนี้ แม่นางเจียงจะไม่รับผิดชอบหน่อยหรือ”
เจียงซื่อตกตะลึง
เขาเสียสละอะไรกัน
อย่างไรก็ตาม เมื่อในชาติก่อนไอ้สารเลวนี่ก็นิสัยไม่ดี ตราบใดที่เขาต้องการ ไม่มีเรื่องใดที่เขาทำไม่ได้
อวี้ชีเกิดในครอบครัวราชวงศ์ เขามีเอกลักษณ์เฉพาะตัวเมื่อเทียบกับพี่น้องผู้อื่นในราชวังที่คอยแต่จะสร้างภาพเพื่อชิงตำแหน่งฮ่องเต้
“ท่านต้องการสิ่งใดตอบแทน” เจียงซื่อถามอย่างเย็นชา
เต้าหู้ไซซีซิ่วเหนียงจื่อจัดการได้เรียบร้อยแล้ว ยังมีที่วัดหลิงอู้ที่ต้องรีบจัดการ นางไม่มีเวลาพอจะมาเสียเวลาที่นี่อวี้จิ่นเอนตัวไปด้านแล้วจุมพิตที่หน้าผากขาวนวลของหญิงสาว
เจียงซื่อรู้สึกราวกับว่าถูกฟั้าผ่า ร่างของนางไม่อาจตอบสนองได้ชั่วขณะหนึ่ง
“เรียบร้อยแล้ว” อวี้จิ่นยิ้มอย่างพออกพอใจ
น่าประหลาดใจเสียจริงที่ไม่ถูกนางแทง เป็นจริงที่ว่าคนใจ
