อนกับในเมือง เดินทางไปกลับพร้อมทั้งสืบหาเบาะแส อย่างน้อยคาดว่าต้องใช้เวลาสักสองสามวันเห็นจะได้ หากไม่สอบถามความยินยอมจากผู้ใหญ่ นางเกรงว่าจะไม่อาจลงมือได้อย่างราบรื่น
สำหรับคำร้องขออันเล็กน้อยของบุตรสาวนี้ เจียงอันเฉิงไม่ได้แม้แต่ครุ่นคิดก็ตอบตกลงทันใดว่า“ไปเถิด บัดนี้ยังไม่ร้อนมาก ที่ชานเมืองสว่างสดใสกว่าในเมืองมากนัก พักที่นั่นคงจะสบายกว่า ประเดี๋ยวพี่ชายรองของเจ้ากลับมาแล้ว พ่อจะบอกให้เขาไปเป็นเพื่อนเจ้า”
นางอยากเดินทางไปพักผ่อนหย่อนใจย่อมไม่ใช่ปัญหา ทว่าเรื่องความปลอดภัยยังคงต้องดูแลอย่างทั่วถึง หากไม่เกรงว่าบุตรสาวจะเบื่อหน่ายเขาคงจะตามไปด้วยตนเองแล้ว
เฮ้อ! เอาเถิด หนุ่มสาวจะไปพักผ่อนเที่ยวเล่นหากมีคนชราอย่างเขาตามไปด้วยคงจะไม่สนุกสนานกันพอดีนายท่านใหญ่เจียงผู้สง่างามได้แต่ครุ่นคิดอยู่ในใจ
“ซื่อเอ๋อร์ตั้งใจจะเดินทางเมื่อใดเล่า”
“คาดว่าจะเป็นสองสามวันนี้เจ้าค่ะ จะได้มีเวลาจัดเตรียมสิ่งของเสียก่อน” เจียงซื่อไม่ได้ให้คำตอบอย่างแน่นอน
หากเรื่องของเต้าหู้ไซซีราบรื่น อย่างช้าที่สุดในวันมะรืนก็สามารถไปสืบเรื่องที่วัดหลิงอู้ได้ แต่หากไม่ราบรื่นก็คงต้องเลื่อนเวลาออกไปเล็กน้อย
ในไม่ช้า ค่ำคืนก็เดินทางมาถึง
ท่ามกลางราตรีในฤดูร้อน ดวงจันทร์สว่างไสวดวงดาวประกายส่องแสง เงาของดอกไม้พัดไหวอาเฉี่ยวส่งเจียงซื่อและอาหมานที่ตรงประตูแล้วกระซิบว่า “คุณหนูระวังนะเจ้าคะ”
“วางใจเถิด มีข้าอยู่ด้วยทั้งค
