บางอย่าง แต่นางยังดูไม่ออกว่าสิ่งนั้นคืออะไร
เจียงซื่อพยายามควบคุมสติ เพ่งมองสิ่งนั้นอีกครั้งและในที่สุดนางก็รู้ว่ามันคืออะไร
มันคือมือข้างหนึ่ง!เจียงซื่อตกใจพลันก้าวถอยไป ความรู้สึกตอนนั้นเหมือนมีฟั้าผ่าลงที่กลางอก
นางมั่นใจว่าสิ่งนั้นเป็นมือของมนุษย์ สิ่งที่ถูกฝังอยู่ใต้แปลงดอกโบตั๋นที่บานสวยสะดุดตาไม่ใช่ซากหมาแมว แต่เป็นร่างของมนุษย์!
แต่แค่นั้นยังไม่เพียงพอ
นี่คือสวนดอกไม้ของจวนฉังซิงโหว ต่อให้มีคนเจอซากศพนี้ แต่จวนฉังซิงโหวต้องหาแพะมารับบาปแทนเป็นแน่
แล้วใครจะบอกได้ว่าเหยื่อผู้เคราะห์ร้ายใต้แปลงดอกโบตั๋นนี้ถูกฉังซิงโหวซื่อจื่อฆ่าตาย
ตราบใดที่จวนฉังซิงโหวยืนยันว่าเป็นฝีมือของข้ารับใช้ในจวน อีกทั้งยังมีวิธีอีกร้อยแปดพันเก้าให้ฉังซิงโหวซื่อจื่อพ้นผิด ถึงเวลานั้นอย่างมากจวนฉังซิงโหวก็คงถูกตำหนิที่ดูแลคนของจวนไม่ดีพอเท่านั้น
ฉะนั้นตอนนี้จะยังแหวกหญ้าให้งูตื่นไม่ได้!
ความคิดหนึ่งแวบเข้ามาในหัวของเจียงซื่อ นางพยายามข่มกลั้นความสะอิดสะเอียนนั้นแล้วใช้พลั่วกลบดินลงไปเหมือนเดิมดวงจันทร์ที่สว่างไสวเคลื่อนตัวไปซ่อนอยู่หลังก้อนเมฆทำให้บรรยากาศโดยรอบมืดครึ้มยิ่งกว่าเก่า
ทันทีที่ดินบนพลั่วกองสุดท้ายถูกเทกลบลงไป จู่ๆเจียงซื่อก็ตัวแข็งทื่อขึ้นทันที
นางได้กลิ่นเลือดสดๆ!
แม้ว่าในขณะนั้นจะไม่เห็นความเคลื่อนไหวใดๆแต่ก็ไม่มีกลิ่นใดสามารถเล็ดลอดไปจากจมูกของนางได้
และยิ่งไปกว่านั้นคือกลิ่นฉุนคาวเลือด
