เรื่องหนึ่ง แล้วจู่ๆ นางกลับถูกฆ่าตาย แม้เจ้าหน้าที่ราชการในซุ่นเทียนวิ่งวุ่นอยู่หลายวัน แต่ก็ยังหาร่องรอยของฆาตกรไม่พบ
บนโลกใบนี้จะมีเรื่องอะไรที่คนถกเถียงกันได้อย่างออกรสที่สุด ไม่ใช่เรื่องที่เกิดขึ้นในอดีต แต่เป็นเรื่องปริศนาที่ยังหาคำตอบไม่ได้อย่างไรล่ะ
หากยังไม่สามารถจับฆาตกรที่ฆ่าหลิวเซียนกูได้ในเร็ววัน ความสงสัยใคร่รู้ของผู้คนในเมืองก็คงไม่อาจยิ่งหย่อนได้ภายในเวลาอันรวดเร็วเช่นกันซ้ำร้ายเรื่องราวความสัมพันธ์ระหว่างหลิวเซียนกูและจวนตงผิงปัวคงถูกคนนำไปพูดพร่ำกันอย่างสนุกปาก
แม้แต่ในขณะนี้ก็ยังมีข่าวลือแพร่สะพัดว่าสาเหตุการตายเกิดจากการที่หลิวเซียนกูบอกว่าฮูหยินของฉังซิงโหวซื่อจื่อถูกวิญญาณร้ายเข้าสิง ทำให้จวนฉังซิงโหวได้รับความอับอาย นางจึงถูกสั่งฆ่าจริงอยู่ที่ข่าวลือนี้เป็นเพียงข่าวโคมลอย บรรดาชนชั้นสูงได้ฟังก็คงพากันขบขัน แต่สำหรับชาวบ้านทั่วไปที่ได้ยินเสียงลมก็ทึกทักว่าฝนจะตกคงเอาเรื่องนี้ไปพูดกันอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยหนำซ้ำยิ่งพูดก็คงยิ่งเชื่อกันเป็นตุเป็นตะ
ยิ่งคิดเฝิงเหล่าฮูหยินก็ยิ่งโกรธจนรวดร้าวไปทั้งหัวใจ ครั้นจะให้รู้สึกดีต่อเซียวซื่อต่อไปก็คงพิลึกเต็มที
เซียวซื่อยืนรออยู่ด้านนอกนานเกือบสองก้านธูปกว่าจะถูกเชิญเข้าไป
“มีธุระงั้นหรือ”เซียวซื่อนำกล่องใบเล็กออกมา ยิ้มแย้มพลางเอ่ย“นี่คือประคำจากไม้กฤษณาที่ชังเกอเอ๋อร์ได้มาโดยบังเอิญ ทราบดีว่าท่านโปรดปราน จึงสั่งคนให้
