หลังจากพูดจบ เขาก็ดันอาเฟยออกไปให้พ้นทางและรีบวิ่งออกไปจากเรือนด้วยความทุลักทุเล รีบถึงขนาดที่แม้แต่ประตูใหญ่หน้าบ้านก็ไม่ทันได้ปิด
อาเฟยนั่งลงเพียงครู่หนึ่งแล้วจึงยืนขึ้นปัดฝุั่นออกจากก้น
พี่ชายคนนี้นี่มันจริงๆ เลย ไปไหนแล้วเนี่ย เรื่องที่คุณหนูเจียงฝากบอกยังไม่หมดเลยนะ
แต่จะว่าไปแล้ว คุณหนูเจียงรู้ได้ยังไงว่าพี่ชายผู้นี้จะไม่ลงไม้ลงมือกับเขา
อาเฟยคงไม่รู้หรอกว่า ชายที่หมกมุ่นอยู่กับการหาความจริงเกี่ยวกับการตายของคู่หมั้นมานานเป็นสิบปี หากรู้ว่าจะไปตามหาความจริงได้ที่ไหนก็คงรีบแจ้นไปพิสูจน์ทันที ไม่มัวมานั่งสนใจคนรอบข้างให้เสียเวลา
แม้ว่าตอนนี้เขาจะไม่สามารถง้างปากเหยื่อหรือตัวผู้กระทำผิดเพื่อหาความจริงได้ แต่สิ่งที่บรรยายในจดหมายก็ทำให้เขาพอจะมั่นใจได้แล้ว
‘บัดนี้ จุดจบของหลิวเซียนกูถูกลิขิตเอาไว้แล้ว’
หากไปถามว่าครึ่งเดือนหลังมานี้ใครโด่งดังที่สุดผู้คนในเมืองหลวงแปดในสิบคนคงตอบว่าหลิวเซียนกูที่รักษาตาของเหล่าฮูหยินจวนตงผิงปัวเป็นแน่
หลิวเซียนกูได้รับคำเชิญจากตระกูลชั้นสูงอีกมากมายจนตารางงานแน่นไปถึงเดือนหน้า เรียกได้ว่าประสบความสำเร็จอย่างถล่มทลาย
จนกระทั่งวันหนึ่งก็วนมาถึงโอกาสของจวนหย่งชังปัว
จวนหย่งชังปัวอยู่ติดกับจวนตงผิงปัว ทั้งสองบ้านไปมาหาสู่กันมาช้านาน บุตรสาวคนโตของจวนหย่งชังปัวนามว่าเซี่ยชิงเหยา นางอายุไล่เลี่ยกับเจียงซื่อ ทั้งสองจึงเป็นเพื่อนสนิทกันขณะที่หญิงชราจ