วที่เกิดในชนบทการที่นางได้ไปมาหาสู่กับตระกูลสูงศักดิ์ก็เป็นเพราะ ‘ความสามารถ’ ของนางล้วนๆ การตายของนางจึงเป็นเพียงเรื่องธรรมดาทั่วไป คดีนี้จึงถูกปล่อยค้างเติ่งอยู่อย่างนั้น
อวี้จิ่นที่ได้รับมอบหมายจากเจียงซื่อได้ลงมือสืบเรื่องของหลิวเซียนกูตั้งแต่เนิ่นๆ จึงได้จับตาดูชายหนุ่มและได้รู้ความจริงอีกไม่น้อย
แต่จุดจบของชายผู้นั้นก็ทำให้เจียงซื่อถึงกับถอนหายใจออกมา
หลังจากที่ชายหนุ่มฝากฝังบรรดาพี่ชายน้องชายให้ดูแลบิดามารดาแล้ว เขาไปที่หน้าหลุมศพของคู่หมั้นและปลิดชีพตัวเองที่นั่น
เรื่องนี้สร้างความสะเทือนใจให้แก่คนแถวนั้นอย่างมาก
ผู้คนเหล่านั้นต่างบอกว่าชายผู้นี้รักอย่างขาดสติเมื่อคิดถึงคู่หมั้นที่จากไปเมื่อสิบปีก่อนจนทนไม่ไหวจึงคิดสั้นฆ่าตัวตายตาม
ไม่มีใครนำเรื่องราวการตายของชายผู้นี้ไปผูกโยงกับการตายของแม่หมอในเมืองหลวงเลยสักคนหรืออาจบอกได้ว่า ผู้คนที่นั่นอาจลืมเรื่องที่หลิวเซียนกูเคยมาที่นี่เมื่อสิบปีก่อนไปจนหมดสิ้น อีกทั้งเรื่องที่เกิดขึ้นในเมืองหลวงก็คงไม่กระจายมาถึงหูคนในเมืองที่อยู่ห่างไกลเช่นนี้ได้
เจียงซื่อยังคงจำได้ดีว่าอวี้จิ่นแสดงสีหน้าไม่สบอารมณ์เพียงใดตอนนั้นที่นางพูดว่าอิจฉาหญิงสาวที่มีคู่หมั้นที่มั่นคงในความรัก
นางกลอกตาใส่อวี้จิ่นพลางบอกว่า “ก็เพราะบนโลกนี้มีผู้ชายแบบนี้เพียงไม่กี่คนเท่านั้น”
อวี้จิ่นจึงตอบนางว่า “ใช้เวลาตั้งสิบปีกว่าจะล้างแค้นและตายตามคู่หมั้นไป หญิงสาวนั่
