ิ่งต้องจับตาดูให้ดีมิใช่หรือ”
หากหลิวเซียนกูเป็นเทพเจ้าที่มีชีวิตอยู่จริง ไม่ว่าจะคนแพ้หรือชนะก็คงไม่มีใครมีปัญหาอะไร แต่หากกลายเป็นแม่หมอลวงโลกล่ะก็ คนที่แพ้พนันคงจับนางมาทุบตีระบายความโกรธให้สาสมกับเงินที่เสียไปเป็นแน่“ดังนั้นเจ้าวางใจเถอะ พวกเราคอยจับตามองกำแพงรอบจวนปัวทั้งหน้าและหลังเป็นอย่างดีหลิวเซียนกูจะหนีไปได้ก็ต่อเมื่อนางติดปีกเหาะไปเท่านั้น”
หญิงผู้นั้นได้ฟังแล้วก็ตะลึงตาค้างไป
ตอนที่อธิบายให้นางฟังไม่เห็นบอกว่าจะยุ่งยากถึงเพียงนี้
“ท่านเข้าใจแล้วใช่หรือไม่ มีคนคอยจับตาดูอย่างตั้งใจเช่นนี้ หลิวเซียนกูคงหนีไม่รอดแล้วล่ะ ท่านทนรออีกสักวันเถิด อย่าเพิ่งเข้าไปขวางการรักษาของท่านย่าเลย ผู้คนในจวนปัวจะรู้สึกซาบซึ้งในความเห็นใจและความเข้าใจของท่าน” เมื่อพูดจบ เจียงซื่อก็ย่อตัวให้กับหญิงผู้นั้น
“คุณหนูเจียงพูดถูก พวกเราเอาหัวเป็นประกันว่าหลิวเซียนกูจะไม่มีทางหนีรอดไปได้” เสียงฝูงชนกล่าวเซ็งแซ่
หญิงผู้นั้นหันไปมองพ่อบ้านอย่างอดไม่ได้
เมื่อพ่อบ้านเห็นว่าสถานการณ์บานปลายจึงถอยออกมาเงียบๆ เตรียมนำเรื่องนี้ไปรายงาน
“พ่อบ้านหวัง เหตุใดจึงไม่นำสำรับน้ำชามาให้อาซ้อท่านนี้เล่า นางอุตส่าห์เข้าใจพวกเรา พวกเราเองก็ควรแสดงน้ำใจต่อนางด้วยเช่นกัน” เจียงซื่อเอ่ยด้วยน้ำเสียงนิ่งเรียบ
