ยบขาดพอ แต่เป็นเพราะคนตรงหน้านี้เขาเกิดมาหล่อเหลาเกินไป
ทุกคนล้วนชอบของที่ดูดีสวยงาม
เจียงซื่อชูนิ้วขึ้นนิ้วหนึ่ง “คุณชายอวี๋ให้ความสำคัญต่อเอ้อร์หนิวขนาดนี้ ข้าก็ไม่อาจเรียกน้อยเกินไป ประเดี๋ยวท่านจะรู้สึกไม่สบายใจอีกเอาเป็นว่าหนึ่งพันตำลึงก็แล้วกันเจ้าค่ะ”
“หนึ่งพันตำลึงหรือ ไม่มาก” อวี้ชียิ้ม
“เจ้าค่ะ” เจียงซื่อรอให้อีกฝั่ายควักเงินออกมาอย่างใจจดใจจ่อ
“แต่ข้าไม่มีเงิน ดูท่าคงต้องขายตัวเพื่อชำระหนี้แล้วล่ะ”
“อะไรนะ!”
—————————-[1] หนึ่งครั้งไม่ชินสองครั้งชิน หมายถึง เวลาที่เราทำอะไรเป็นครั้งแรก เราจะรู้สึกเก้ๆ กังๆ แต่พอทำเป็นครั้งที่สองก็จะชำนาญมากขึ้น สำนวนนี้มักจะพูดเวลาที่เจอหน้ากันครั้งแรก และยังรู้สึกไม่คุ้นเคยกัน หรือเวลาที่เราทำงานอะไรเป็นครั้งแรก แล้วยังรู้สึกไม่ชำนาญ
