ุนัขตัวใหญ่เบาๆ แล้วยิ้มน้อยๆ “ท่านเจ้าหน้าที่เข้าใจผิดแล้ว สุนัขของข้าไม่มีทางกัดใครโดยไม่มีต้นสายปลายเหตุ เว้นเสียแต่ว่าอีกฝั่ายบังคับให้มันต้องปั้องกันตัว”
พูดถึงตรงนี้การแสดงออกของอวี้ชีก็ชะงักไปน้ำเสียงเปลี่ยนเป็นเย็นชาทันควัน “อยากถามท่านเจ้าหน้าที่สักคำ ไม่ทราบว่าบ่าวชั่วที่คิดตั้งใจทำร้ายขุนนางของราชสำนักมีโทษอันใด”
“ขุนนางของราชสำนักหรือ” หัวหน้าหน่วยรักษาความปลอดอดไม่ได้ตัวเกร็ง จู่ๆ น้ำเสียงที่ใช้พูดของเขาก็สุภาพขึ้นมาก “ขอบังอาจถาม มิทราบว่าท่านคือ…”
ในเมืองหลวงแห่งนี้จริงอยู่มีหลายสิ่งที่ขาด แต่ที่ไม่เคยขาดเลยก็คือขุนนางมากมาย แผ่นกระเบื้องอุตส่าห์หล่นลงมาจากฟั้าโขกเข้าที่หัวเขาแล้วถึงได้ตำแหน่งขุนนางขั้นห้านี้มา ดังนั้นหากคิดจะโลดแล่นอยู่ในวงการนี้นานขึ้นอีกสักหน่อย ก็ต้องรู้จักทำตัวให้ยืดหยุ่นเข้าไว้ หูตาต้องคล่องแคล่วว่องไว
อวี้ชีเพิกเฉยต่อหัวหน้าหน่วยรักษาความปลอดภัย หมุนตัวกลับไปขยุ้มบริเวณหลังคอของเอ้อร์หนิว
เอ้อร์หนิวยืนขึ้น สะบัดขนไปมาเพื่อให้ฝุั่นที่ติดอยู่หลุดกระเด็นไป จากนั้นมันก็ยกขาหน้าทั้งสองข้างขึ้นวางบนไหล่ของหัวหน้าหน่วยรักษาความปลอดภัยผู้นั้น
หัวหน้าหน่วยรักษาความปลอดภัยตกใจมาก
“ท่านเจ้าหน้าที่อย่าเพิ่งตื่นตระหนกไป ดูเหรียญทองแดงที่คอของมันสิ” อวี้ชีเตือนเบาๆ
หัวหน้าหน่วยรักษาความปลอดภัยที่เกือบจะหมดสติไปเพราะถูกร่างอันใหญ่โตของสุนัขตัวใหญ่กระโจนเข้าม
