ด้ง่ายดายไม่
ชุยอี้มองตามสายตาของหัวหน้าหน่วยรักษาความปลอดภัย กล่าวอย่างไม่ยี่หระว่า “นี่เป็นอาวุธที่องครักษ์ของข้าใช้เพื่อปกปั้องข้า มันน่ามองตรงไหน ทำไมเจ้าไม่รีบจับกุมคนอีก”
“นั่นสิ ทำไมท่านเจ้าหน้าที่ถึงยังไม่จับกุมคนอีกเล่า” อวี้ชีจ้องไปที่ลูกศรหน้าไม้บนพื้น “กฎหมายต้าโจวระบุไว้ชัดเจนแล้วว่าไม่อนุญาตให้ขุนนางบุ๋นบู๊ทั้งหลายพกลูกศรหน้าไม้เป็นการส่วนตัวไม่ใช่หรือ”
หน้าผากของหัวหน้าหน่วยรักษาความปลอดภัยหลั่งเหงื่อเย็นเยียบลงมาหยดหนึ่ง
หากว่านี่คือกริชหรือสิ่งของอื่นๆ ยังพอพูดแก้ขัดไปได้ แต่นี่มันคือลูกศรหน้าไม้!
ภายใต้สายตาของฝูงชน หัวหน้าหน่วยรักษาความปลอดภัยลอบส่งสายตาให้ชุยอี้เบาๆ เป็นเชิงปลอบใจเขา “คุณชายชุย ข้าขออภัยด้วยเกรงว่าข้าคงต้องพาทั้งสองคนนี้ออกไป”พูดจบเขาก็หันไปหาอวี้ชีและพูดอย่างเย็นชาว่า“สุนัขตัวนี้ก่ออาชญากรรมทำร้ายพลเมือง พาตัวชายคนนี้ไปกับข้าด้วย ส่วนสุนัขของเขาจะต้องถูกฆ่าตายที่นี่!”
—————————-
[1] หยกมั่วอวี้ หมายถึงหยกอ่อนสีดำ