ิ้มหยันใส่หยางเซิ่งไฉ เพิ่มแรงในมือของเขาขึ้นอีกส่วน
หยางเซิ่งไฉโกรธจนแทบลุกไหม้
ไอ้คนชั้นต่ำนี่ต่อหน้าเจ้าหน้าที่มันยังกล้ายั่วยุข้าอีก!
เขากระตุกแส้กลับโดยไม่รู้ตัว แต่ไม่คิดว่าในขณะนั้นอีกฝั่ายจะยอมคลายมือหยางเซิ่งไฉถูกแรงเฉื่อยเหวี่ยงไปทางด้านหลังเขาเซถอยหลังไปสองสามก้าว และชนเก่ากับทหารเก่าที่กำลังถือหน้าไม้เล็กไว้อยู่อย่างพอดิบพอดี
ทหารเก่าวัยกลางคนแอบร้องตะโกนในใจว่าท่าไม่ดีแล้ว แต่ยังไม่ทันรอให้เขาได้เก็บหน้าไม้กลับไป พายุหมุนสีดำเหลืองขนาดย่อมก็พุ่งเข้ามากัดข้อมือเขา
ทหารเก่าสะบัดมือหนีด้วยความเจ็บปวด และในวินาทีนั้นเองที่หน้าไม้เล็กก็หล่นลงไป
เอ้อร์หนิวคาบหน้าไม้ขนาดเล็กวิ่งกลับมาหาอวี้ชีด้วยฝีเท้าเร็วรี่ เมื่อเห็นว่าเจ้านายของตัวเองเหลือบมองหัวหน้าหน่วยรักษาความปลอดภัยเบาๆ มันก็เข้าใจความหมายของผู้เป็นนายในทันที คาบหน้าไม้ขนาดเล็กเดินไปวางไว้ที่ข้างเท้าของหัวหน้าหน่วยรักษาความปลอดภัยผู้นั้น
หัวหน้าหน่วยรักษาความปลอดภัยเบิกตาโพลงตกใจจนแทบสติหลุด
ลักลอบพกลูกศรหน้าไม้ นี่ไม่ใช่โทษเล็กๆ เลย!
“มัวยืนนิ่งทำอะไรอยู่อีก ยังไม่รีบเข้าไปจับกุมคนและสุนัขนี่ให้ข้า เร็วเข้า!” ชุยอี้ลุกขึ้นและตะโกนออกไป
หัวหน้าหน่วยรักษาความปลอดภัยมุมปากกระตุก มองไปที่ลูกศรหน้าไม้บนพื้นอย่างลำบากใจ
ท่ามกลางสายตาของผู้คนจำนวนมากที่จับจ้องเขาอยู่ หากเขาคิดจะเล่นพรรคเล่นพวกในตอนนี้หาใช่เรื่องที่สามารถทำไ
