ดเผือด
“ชุยอี้ คนของเจ้านี่มันอย่างไรกัน ไม่ได้เรื่องเลยคนหลายคนรุมสุนัขตัวเดียวก็ยังไม่มีปัญญาเอาชนะมันได้” หยางเซิ่งไฉลูบกรามและหัวเราะเยาะ
“ชุยเฉิง ชุยกง พวกเจ้าตายกันหมดแล้วหรืออย่างไร ยังไม่รีบไสหัวออกมาอีก!” ชุยอี้ตะโกนสั่งดังลั่น
ร่างของคนสองคนมาปรากฏตัวต่อหน้าชุยอี้เกือบพร้อมกัน
ชุยอี้โบกพัดเบาๆ สีหน้าผ่อนคลายมากขึ้นกว่าเดิมโชคดีจริงๆ ที่เขามองการณ์ไกล หลังจากประสบกับเหตุการณ์ถูกสุนัขกัดในครั้งนั้น เขาก็รู้ได้ทันทีว่าพวกบ่าวติดตามพวกนี้มันไม่น่าเชื่อถือ จึงไปขอร้องให้บิดาหาองครักษ์ที่มีฝีมือสองสามคน ซึ่งเป็นทหารเก่าใต้อาณัติของบิดาที่ปลดประจำการแล้วมาคอยติดตามเขา
ทหารผ่านศึกสองคนนี้ผ่านการสู้รบและสังหารมาทุกรูปแบบแล้ว พวกเขาสามารถฆ่าคนโดยไม่กะพริบตาด้วยซ้ำ นับประสาอะไรกับจัดการสุนัขง่อยตัวหนึ่ง
เจียงซื่อซึ่งเฝั้าดูงิ้วบทนี้อยู่ตลอดเวลาสีหน้ามืดครึ้มทันควันนางได้กลิ่นการต่อสู้ที่โชกโชนลอยมาจากร่างของชายสองคนนี้
“คุณหนู พวกเราควรลงไปไหมเจ้าคะ บ่าวสัมผัสได้ว่าสองคนนี้ไม่ธรรมดาเลย” เมื่อเห็นคนสองคนที่โผล่หน้าเข้ามาใหม่ จู่ๆ อาหมานก็รู้สึกตึงเครียดขึ้นมา
“ไม่ พวกเราลงไปตอนนี้ก็ไม่สามารถช่วยอะไรได้ยืนสังเกตการณ์อยู่ตรงนี้แหละ จะทำให้ง่ายต่อการรับมือมากกว่า” เจียงซื่อครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วพูดออกไป ขจัดความคิดหุนหันพลันแล่นของตัวเอง
นางได้เรียนรู้กลอุบายหลายอย่างนี้มาจากอวี้ชีในชาติ
