อีกฝั่ายว่าเป็น ‘ผู้บริสุทธิ์’ด้วยไม่ได้ ควบคุมเขาให้มาช่วยทำธุระให้นางชั่วคราว นี่ไม่นับว่าขัดต่อความตั้งใจเดิมแต่อย่างใดขณะที่เจียงซื่อกำลังนั่งจิบชาอยู่ในห้องส่วนตัวอาเฟยก็ก้าวออกจากโรงน้ำชาไปอย่างรีบเร่ง
มีชีวิตอยู่มาจนถึงปั่านนี้ เขายังไม่เคยแตะเงินจำนวนมากเท่านี้มาก่อน นับทั้งเนื้อทั้งตัวที่มีอยู่บวกกับทรัพย์สินที่เก็บออมมาตลอดทั้งชีวิตของเขา ยังได้ไม่ถึงครึ่งของเงินที่ซุกอยู่ในรองเท้าเขาตอนนี้ด้วยซ้ำ อาเฟยรู้สึกเย็นที่เท้าเล็กน้อย ไม่รู้ว่าสมควรก้าวเท้าไหนออกไปก่อนดี สัมผัสได้ว่าการเดินของตัวเองออกจะแข็งขืนอยู่สักหน่อย
อย่าตื่นเต้น อย่าตื่นเต้น…
จิตใจของอาเฟยตึงเครียด เขาพึมพำเบาๆ ราวกับกำลังสะกดจิตตัวเอง หลังจากเดินออกจากโรงน้ำชาไปได้ประมาณยี่สิบฟุต ทันใดนั้นสุนัขตัวใหญ่ตัวหนึ่งก็วิ่งเข้ามาหาเขาแล้วเห่าเสียงดังลั่น
โฮ่งๆๆ เสียงเห่าของสุนัขตัวใหญ่ทำเอาอาเฟยสะดุ้งเฮือก มันคำรามใส่เขาคล้ายกับต้องการจะเตือนอะไรบางอย่าง
อาเฟยเกือบกระโดดหนีแล้วในตอนแรก แต่พอเขาได้สติก็จ้องไปที่สุนัขตัวใหญ่ตรงหน้าเผชิญหน้ากับมันราวกับเป็นศัตรูของเขา “ขอเตือนเจ้าก่อนว่าข้าน่ะกินเนื้อสุนัข หากไม่อยากตายก็รีบๆ ไสหัวไปเสีย อยู่ให้ห่างจากข้าหน่อยไม่อย่างนั้นข้าจะไม่เกรงใจแล้ว…”
อย่างไรก็ตามสุนัขตัวนั้นกลับกระโจนใส่เขาทันทีที่พูดจบ มันกัดไปที่ก้นของอาเฟยอย่างแรง
อ้ากกก อาเฟยกรีดร้องโหยหวน
อาหมานที่เห็นฉ
