เองต่างก็เป็นผีอายุสั้นที่มีชีวิตไม่ถึงยี่สิบปีกันหมด
ชาติที่แล้ว พี่สาวคนโตโดนจับหย่าเพราะคบชู้สู่ชาย หลังจากกลับบ้านไม่นานก็ผูกคอตาย
ข่าวคราวดังไปถึงจวนอันกั๋วกง ความรู้สึกแรกของนางคือไม่เชื่อ
พี่สาวคนโตมีอุปนิสัยขี้ขลาด โอนอ่อนราวกับดอกอิ๋งชุนในยามเช้าของวสันตฤดู นางยอมเชื่อว่าตัวเองคนคบชู้เองดีกว่าเชื่อว่าพี่ใหญ่จะทำเรื่องประเภทนี้ได้
นางจะไปเจรจากับตระกูลจู กลับถูกท่านย่าขวางไว้ สุดท้ายนอกจากร้องไห้ยกใหญ่แล้วก็ทำอะไรไม่ได้อีกเลย
“คุณหนู…” ท่าทีของเจียงซื่อทำให้อาหมานกับอาเฉี่ยวทำอะไรไม่ถูก อาหมานเอ่ยเรียกอย่างระมัดระวัง ส่วนอาเฉี่ยวถือผ้าร้อนๆ มา
เจียงซื่อรับผ้าเปียกมาเช็ดดวงตา กำชับให้อาเฉี่ยวเอาของที่พี่ใหญ่ส่งมาไปเก็บให้เรียบร้อยแล้วหยิบเทียบเชิญอีกแผ่นขึ้นมา
เทียบแผ่นนี้คุณหนูรองเจียงเชี่ยนเป็นคนส่งมาเชิญนางไปพักผ่อนคลายอารมณ์ที่จวนฉังซิงโหวสองวัน แล้วเสนอให้เชิญเหล่าพี่สาวน้องสาวของจวนมาด้วย
เจียงซื่อออกแรงกดที่ปลายนิ้วโดยไม่รู้ตัว ทำให้มุมเทียบนั้นยับย่น
เทียบเชิญของเจียงเชี่ยนมาเร็วกว่าที่คาดไว้
เจียงซื่อไตร่ตรองอยู่ชั่วครู่ จึงเดินไปยังห้องรองทิศตะวันตก
ห้องรองทิศตะวันตกใช้เป็นห้องหนังสือ มีโต๊ะตำรา พิณวางตกแต่ง หลังจากเจียงซื่อกลับชาติมาเกิดก็มีความผ่อนคลายน้อยลง เพราะสายพิณกลายเป็นเถ้าไปเสียแล้ว
เห็นเจียงซื่อเดินไปทางตู้หนังสือ อาเฉี่ยวก็เริ่มฝนหมึกอย่างรู้งาน
เจียงซ
