งเรื่องน่าแค้นเคืองที่เจียงเชี่ยนทำกับนางไว้ในชาติที่แล้ว เอาแค่เรื่องที่หลังจากดวงตาของท่านย่ามีปัญหา แม่มดที่เชิญมาได้ชี้ที่พี่รองเจียงจั้น ในเรื่องนี้เป็นไปมิได้ที่จะไม่ใช่ฝีมือของครอบครัวท่านอารอง
ชาติที่แล้วท่านอารองได้รับความดีความชอบจากการช่วยชีวิตฮ่องเต้ไว้ แต่ในขณะนั้นมีข่าวอื้อฉาวเกี่ยวโยงไปถึงชีวิตคนที่บิดาเมาแล้วก่อคดีฆาตกรรมไว้ที่ชิงโหลว
บิดาจึงถูกริบตำแหน่งและไล่ออกจากตระกูลท่านอารองเลยได้ตำแหน่งไปโดยปริยาย เพราะมีความดีความชอบจากการช่วยชีวิตฮ่องเต้ตำแหน่งสามารถสืบทอดจากรุ่นสู่รุ่นได้ไม่เปลี่ยนแปลง
ในที่สุดความปรารถนาอันสูงสุดของท่านย่าก็เป็นจริง ไหนเลยจะนึกถึงความเป็นความตายของลูกชายคนโตได้
พอเจียงซื่อกลับไปยังเมืองหลวงในฐานะของพระชายาองค์ชายเจ็ดเรื่องนี้ก็ผ่านไปได้ปีกว่าแล้วนางไม่เชื่อว่าเรื่องจะบังเอิญเหมาะสมเพียงนี้ จึงขอให้อวี้ชีช่วยแอบตรวจสอบให้อย่างลับๆ
เสียดายก็แต่เพิ่งจะตรวจสอบได้แค่นิดเดียว นางก็ตายอย่างอนาถกลับชาติมาเกิดใหม่เสียแล้ว
เจียงซื่อไม่สนว่ามีหลักฐานหรือไม่ ไม่ว่าอย่างไรก็ใช้ท่าทีแข็งกร้าวต่อครอบครัวท่านอารองทั้งตระกูลก็พอ“จดหมายฉบับนี้ส่งไปให้พี่สาวคนโตข้า” เจียงซื่อถือพู่กันเขียนจดหมายอีกฉบับส่งให้กับอาเฉี่ยวเดินออกจากห้องหนังสือไปยังกลางลานบ้าน นั่งลงบนชิงช้าอย่างเหม่อลอย
ทันใดนั้นชิงช้าก็ถูกผลักคราหนึ่ง กระโปรงสีแดงของแม่นางน้อยปลิวไหวไปกับสายล
