สาว ลังเลใจอยู่ครู่หนึ่งจึงตัดสินใจ “ในเมื่อน้องสี่ชอบ อย่างนั้นก็เอาไว้ที่นี่แล้วกัน แต่ห้ามเล่นแบบอาหมานเชียวล่ะ หากตกลงมาแล้วจะทำเยี่ยงไร”
น้องสี่เพิ่งจะโดนยกเลิกงานแต่งงาน ในใจจะต้องรู้สึกแย่แน่นอน หากมีชิงช้าเป็นเพื่อนเอาไว้คลายเหงาคงดีไม่น้อย“ทราบแล้วเจ้าค่ะ พี่รองไม่ต้องเป็นห่วง”
“อย่างนั้นข้าไปก่อน อีกสักครู่ข้าจะออกไปข้างนอกสักหน่อย”
“พี่รองจะไปไหนเจ้าคะ ข้าจะออกไปซื้อของข้างนอกพอดี พวกเราไปด้วยกันดีไหม” เจียงซื่อยังขาดสมุนไพรอยู่บางตัวจึงถามออกไป
แน่นอนว่าเจียงจั้นไม่ปฏิเสธอยู่แล้ว ทั้งยังอดทนรอนางเปลี่ยนเสื้อผ้าสำหรับออกไปข้างนอกอีกด้วย หลังจากนั้นสองพี่น้องก็พากันเดินออกไป
“คุณชายรอง คุณหนูสี่” ระหว่างทางเดินพบบ่าวรับใช้คนหนึ่งรีบวิ่งไปทำงานและหยุดทำความเคารพ
“คุณหนูสี่ เอ่อ คุณชายรอง” เดินไปอีกไม่กี่ก้าวก็เจอกับบ่าวรับใช้อีกที่รีบทำความเคารพพวกตน
เจียงจั้นรู้สึกแปลกๆ จึงเอ่ยถามเจียงซื่อเสียงเบา“น้องสี่ เจ้าเห็นหรือไม่ว่าวันนี้บ่าวรับใช้เหตุใดจึงดูขยันผิดปกติ”
เขายังคิดว่าน้องสี่ถูกยกเลิกแต่งงาน จะถูกบรรดาบ่าวรับใช้เยาะเย้ยเสียอีก แต่กลับไม่เป็นเช่นนั้น“จริงหรือ น้องไม่เห็นจะรู้สึกเลยเจ้าค่ะ” เจียงซื่อทำหน้าเหมือนไม่รู้เรื่องรู้ราว
แต่คำนี้ของนางทำให้บ่าวรับใช้อาวุโสคนหนึ่งได้ยินเข้าให้แล้ว
บ่าวรับใช้คนนั้นกลอกตามองบนพลางกล่าวในใจพวกเราขยันเช่นนี้ ในใจพวกท่านไม่รู้เลยหร
