ือว่าเพราะเหตุใด
“ทำความเคารพแล้วก็รีบเดินไปเสีย จะยืนขวางทางทำไม จะรอให้ข้ามอบเงินให้หรือ”เจียงจั้นเห็นบ่าวรับใช้อาวุโสคนนั้นยืนขวางทางจึงเลิกคิ้วถามบ่าวรับใช้ตัวสั่นรีบเดินจากไป
นางไหนเลยจะกล้าขอเงินจากคุณหนูสี่ เช่นนั้นก็เป็นการขัดคำสั่งเอ้อร์ไท่ไท่น่ะสิ
เจียงจั้นลูบคาง ในใจยังคงสงสัย “ปกติแล้วข้าไม่เคยเห็นพวกนางกลัวข้าขนาดนี้นี่ ดูบ่าวรับใช้อาวุโสคนนั้นสิ ทำอย่างกับข้าจะกินคน”
“พี่รองคิดมากไปแล้ว พวกเราออกไปกันเถอะเจ้าค่ะ”
พอเดินออกมาจากตรอกหูถ่ง บนถนนก็เต็มไปด้วยผู้คนมากมาย ส่งเสียงค้าขายกันไม่ขาดสาย“เจ้าจะซื้ออะไรหรือน้องสี่” เจียงจั้นกวักมือเรียกเด็กขายขนมถังหูลู่[2] ซื้อมาให้น้องสาวไม้หนึ่งและที่เหลือแบ่งให้กับเจ้าเด็กหนุ่มอาจี๋
อาจี๋รู้งานก็แบ่งให้อาหมานไม้หนึ่ง และหันไปถามเจียงจั้นว่า “คุณชายไม่กินหรือขอรับ”
“ผู้ชายที่ไหนเขากินถังหูลู่กันบ้างล่ะ” เจียงจั้นถลึงตามองใส่อาจี๋ พอเห็นเจียงซื่อที่ถือไว้ไม้หนึ่งแต่กลับไม่กินจึงถามกลับไป “เจ้าไม่ชอบกินหรือน้องสี่”
เจียงซื่อชี้นิ้วไปที่หมวกเหวยเม่า[3] “ไม่ค่อยสะดวกเจ้าค่ะ”“อย่างนั้นก็ถอดออกสิ” เจียงจั้นถอนหายใจ แต่รีบตอบกลับ “ข้าว่าใส่ไว้เหมือนเดิมดีกว่า”
น้องสาวของเขาสวยขนาดนี้ จะให้คนอื่นมาเห็นได้อย่างไรกัน
พอถึงร้านยาที่ใหญ่ที่สุดในเมืองหลวงแล้ว เจียงซื่อจึงพาอาหมานเข้าไปเลือกซื้อสมุนไพร ส่วนเจียงจั้นที่ไม่ชอบกลิ่นยาก็ยืนรออยู่
