็บปักก็ไม่ได้เป็นผลเสียอะไรมากนัก หากลงโทษหนักกว่านี้เท่ากับว่านางต้องทำร้ายคนที่ทำงานแทนนางไปเพิ่มขึ้นอีกคน
“บ่าวรับใช้ต่อยต่ำคนหนึ่งรังแกเจ้านาย ท่านอาสะใภ้รองเพียงงลงโทษให้ไปอยู่ที่ห้องเย็บปักท่านอาช่างเป็นคนจิตใจดีจริงๆ แต่ข้าอยากรู้ว่าหากคนที่ถูกรังแกเป็นพี่รอง ท่านอาสะใภ้รองจะลงโทษอย่างไร” เจียงซื่อถามต่ออย่างไม่เกรงใจ
เซียวซื่อคิดไม่ถึงว่าเจียงซื่อจะฉีกหน้านางเช่นนี้ได้แต่กำมือแน่น “ปั้าหลิวอยู่ห้องครัวมานานหากแม้เปลี่ยนจากเจ้าเป็นพี่รองของเจ้าแล้วข้าก็จะทำเช่นนี้ เพราะอย่างไรเราไม่ควรหักหาญน้ำใจคนที่ทำงานมานานได้”
หึหึ แต่เชี่ยนเอ๋อร์ออกเรือนไปตั้งนานแล้วไม่มีทางเกิดเรื่องเช่นนี้กับนางได้เป็นแน่
เจียงซื่อเลิกคิ้วขึ้นถาม “ท่านอาสะใภ้รองพูดมาก็ถูก แม่ครัวที่ทำงานมานานไหนเลยจะเหลวไหลขึ้นมาได้โดยบังเอิญ ดูเหมือนว่าเป็นเพราะบ่าวรับใช้คิดกลั่นแกล้งเจ้านายแล้วเจ้าค่ะ”
เซียวซื่อยิ่งฟังหน้ายิ่งเปลี่ยนสี
หากไม่ใช่เพราะบ่าวรับใช้คิดกลั่นแกล้งเจ้านาย ก็หมายความว่าเป็นนางที่สั่งการน่ะสิ
เซียวซื่อสีหน้าไม่ค่อยดี เจียงซื่อหันไปยอบกายและกล่าวกับเฝิงเหล่าฮูหยินต่อ “ท่านย่าเจ้าคะท่านย่าเก่งกาจที่สุด หลานว่าขอคำชี้แนะจากท่านย่าดีหรือไม่ ว่าเหตุใดปั้าหลิวถึงได้ตัวเหลวไหลเช่นนี้”
“จะด้วยเหตุอันใดอีกเล่า แน่นอนว่าต้องเป็นเพราะบ่าวรับใช้คิดกลั่นแกล้งเจ้านาย” เซียวซื่อรีบกล่าวขึ้นอย่างใจร้อน รีบทิ
