กสาวอยู่ผู้เดียว ดังนั้นบ้านรองถึงแม้จะเป็นแค่ลูกพี่ลูกน้อง แต่จี้ฉงอี้ก็รักจี้ฟางหวาดังน้องสาวแท้ๆ
“พี่สามดีขึ้นบ้างหรือยังเจ้าคะ” อยู่ต่อหน้าจี้ฉงอี้จี้ฟางหวาไม่จำเป็นต้องมีระเบียบอะไรมากมายนัก จึงค่อยๆ ลากเก้าอี้ออกมานั่งตรงข้ามกับเขา
“ดีขึ้นมากแล้ว” จี้ฉงอี้เลื่อนจานผลไม้บนโต๊ะไปตรงหน้าของจี้ฟางหวา “เจ้าลองชิมผลไม้นี่ดูรสชาติหวานอร่อยไม่เลวเลย”
จี้ฟางหวาหยิบลูกเหมยขึ้นมาลูกหนึ่ง แสดงท่าทางเหมือนอยากจะพูดอะไรออกมา
“เจ้ามีเรื่องอะไรในใจหรือไม่” จี้ฉงอี้เห็นนางท่าทางไม่ปกติ จึงเอ่ยถามขึ้นมา
จี้ฟางหวามองหน้าจี้ฉงอี้แวบหนึ่งจึงตัดสินใจพูดออกมา “พี่สามท่านจะแต่งงานกับเฉี่ยวเหนียงจริงหรือ”
จี้ฉงอี้นิ่งอึ้งและขมวดคิ้วสงสัย “ข้ากับแม่นางเฉี่ยวรักกัน ตอนนี้ท่านพ่อท่านแม่ก็อนุญาตแล้วเหตุใดเจ้าจึงถามเช่นนี้เล่า”
“แต่ว่าพี่สามไม่รู้สึกหรือว่าแม่นางเฉี่ยวไม่คู่ควรกับจวนของเรา”
“น้องสาวพี่ แม่นางเฉี่ยวนางเป็นคนดี ถึงแม้เกิดมาในตระกูลต่อยต่ำแต่ก็ไม่ใช่ความผิดของนางอีกไม่นานนางก็จะเป็นพี่สะใภ้สามของเจ้าแล้ว พี่สามหวังว่านางกับเจ้าจะเข้ากันได้ดี และไม่ได้มองแค่ฐานะของนาง”
จี้ฟางหวาเม้มปากถูกดุจนน้อยใจ “พี่สาม เหตุใดท่านจึงกล่าวกับข้าเช่นนี้ ฐานะไม่คู่ควรกันไม่ใช่เรื่องที่จะเปลี่ยนแปลงได้ง่ายๆ ถึงแม้เรื่องนี้ข้าไม่พูดออกมาก็ไม่ทำให้เรื่องนี้หายไปหรอกนะ มันเกี่ยวกับข้าไปดูถูกฐานะของนางตรงไหน”
“เอา
