เหลาของพี่ชายคนนี้ไม่ แต่คือกรงนกในมือของเขาต่างหาก
กรงนกสานหวายประณีตงดงาม ข้างในคือนกแก้วหลากสีหนึ่งคู่
“ก็เพื่อหยุดคนยังไงเล่า” เจียงซื่ออธิบายขึ้นลอยๆ สายตายังจับจ้องไปยังเจียงจั้นที่เดินใกล้เข้ามา
เจียงจั้นฮัมเพลงพลางเดินอย่างแคล่วคล่อง บ่าวใช้อาจี๋ต้องเร่งฝีเท้าตาม
ขณะที่เจียงจั้นใกล้จะเดินผ่านโรงน้ำชาอยู่นั่นเองเจียงซื่อก็โยนขนมลงไปเล็กน้อย และโดนหัวไหล่เจียงจั้นเข้าพอดี
เจียงจั้นยื่นมือออกไปคลำดู ก็พบว่าเสื้อขาวใสพลันเปือนไปด้วยเศษขนม
เจียงจั้นโกรธขึ้ง เงยหน้าขึ้นเตรียมด่า “ใครช่าง…”
ใบหน้างามงดของสาวน้อยแอบหลบเข้าหลังหน้าต่าง
“เจ้าเล่ห์ยิ่งนัก!” เจียงจั้นถอนหายใจเฮือกใหญ่ก่อนจะเอ่ยต่อคำ
—————————-
[1] ไท่ไท่ มีความหมายเดียวกับฮูหยิน ในนี้กล่าวถึงอาสะใภ้รองของเจียงซื่อ ผู้แปลจึงถอดเสียงเรียกตามภาษาจีนว่า เอ้อร์ไท่ไท่ (ฮูหยินบ้านรอง) แทนคำว่าฮูหยินรอง เพื่อไม่สร้างความสับสนแก่นักอ่าน
