กรึ เขาเห็นหน้าพี่รองแล้วอย่างนั้นรึ”
“ใช่ที่ไหนกันล่ะ!” เจียงจั้นปฏิเสธอย่างฉับพลันพอได้สบตากับเจียงซื่อ เขาจึงสารภาพ “ก็เห็นไม่เพียงแค่เห็น แต่คนๆ นั้นยังคิดจะฆ่าข้าด้วย”
“แล้วพี่รองหนีมาได้อย่างไร” เจียงซื่อฟังจนเริ่มกลัว
เจียงจั้นดื่มน้ำชาที่เหลือจนหมดแก้ว เพื่อห้ามความอยากพูดโอ้อวดของตนเอาไว้ “ตอนนั้นข้านึกว่าช้าไป แต่ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วกว่าที่คิด แล้วก็มีคนเดินมาอีก!”
เจียงซื่อ “…”
พี่รองไม่ได้เรื่องขนาดนี้ นางเองก็รู้สึกเป็นทุกข์ไม่น้อย————————–[1] ไถเสี่ยน หญ้ามอสส์
