จะคิดหาวิธีต่อความรุ่งโรจน์ของจวนปัวเลย การที่สามารถประคับประคองมาจนถึงทุกวันนี้ก็นับว่าไม่เลวแล้ว
เหล่าต้าอายุไม่น้อยแล้ว แต่เหตุใดถึงไม่เข้าใจเสียทีนะ!
“ท่านแม่ เรื่องนี้ไม่มีพื้นที่ให้ปรึกษาใดๆ อีก งานสมรสครั้งนี้ไม่ยกเลิกไม่ได้ คนของอันกั๋วกงรังแกกันมากเกินไปแล้ว!”
“ไม่ยกเลิกไม่ได้? เหล่าต้า เจ้าเคยคิดหรือไม่ การยกเลิกงานสมรส มันส่งผลต่อฝั่ายหญิงอย่างไรแม้คนผิดจะเป็นฝั่ายชาย แต่สตรีที่ถูกยกเลิกงานสมรส จะไปหาคู่สมรสดีๆ ได้ที่ไหนอีก”
เจียงอันเฉิงหัวเราะเย็นชา “แม้ต้องยกซื่อเอ๋อร์ให้กับชาวบ้านธรรมดาๆ ก็ดีกว่ายกให้กับชายที่แอบพลอดรักกับหญิงอื่นก่อนเข้าพิธีสมรส!”“ชาวบ้านธรรมดาๆ?” เฝิงเหล่าฮูหยินมองเจียงอันเฉิงด้วยสายตาที่ผิดหวังมากที่สุด “เจ้ารู้หรือไม่ ค่าเครื่องประทินโฉมและเครื่องหอมของซื่อเอ๋อร์ในหนึ่งเดือน สามารถเลี้ยงชาวบ้านธรรมดาๆ ห้าครัวเรือนได้ถึงหนึ่งปี”
เจียงอันเฉิงถึงกับชะงักไปกับคำพูดของเหล่าฮูหยิน
น้ำเสียงของเฝิงเหล่าฮูหยินเย็นชาขึ้นอีก “กินแค่น้ำเปล่าก็ทำให้อิ่มอกอิ่มใจ นี่มันก็แค่เรื่องน่าขำฮูหยินซื่อจื่อบอกข้าแล้ว หญิงผู้นั้นเกิดในตระกูลเล็กๆ รู้จักตัวหนังสืออยู่ไม่กี่ตัว คุณชายสามก็หลงชั่ววูบเท่านั้น เมื่อรับนางเข้ามาแล้ว เดี๋ยวก็เลิกสนใจนางไปเอง”เจียงอันเฉิงส่งเสียง ฮึ่มๆ ออกมาทางจมูกจากนั้นก็เอ่ยขึ้นอย่างไม่พอใจ “ท่านแม่เข้าใจผิดแล้ว ปัญหาไม่ได้อยู่ที่ว่าสารเลวนั
