้อนไป รอให้ข้าพูดจบเสียก่อน——”
“ยกเลิกงานสมรสเสีย!” เจียงอันเฉิงยังคงพูดอย่างเด็ดขาด
จะให้รอสิ่งใดอีก คำพูดจากปากของหญิงคนนี้จะคายดอกพิกุลออกมาได้หรือยังไง
“เหล่าฮูหยิน ท่าน——” กัวซื่อหันหน้าเข้าหาเฝิงเหล่าฮูหยินอย่างทำอะไรไม่ถูก
คิดไม่ถึงเลยว่าตงผิงปัวจะเป็นคนหัวเด็ดตีนขาดถึงเพียงนี้ คนอย่างนี้น่ะหรือ ที่บังเอิญมีโอกาสช่วยชีวิตพ่อสามีไว้ได้ ถ้าไม่ใช่ด้วยเหตุนั้น ก็คงไม่มีงานสมรสนี้เกิดขึ้นแน่
ยังดีที่เหล่าฮูหยินตงผิงปัวเป็นคนรู้เหตุรู้ผล งานสมรสจะยกเลิกหรือไม่ นายท่านปัวต้องฟังเหล่าฮูหยินอยู่ดี
“เหล่าต้า เจ้าฟังฮูหยินซื่อจื่อให้จบก่อน การดองกันของสองตระกูลนั้นเป็นเรื่องใหญ่ จะยกเลิกง่ายๆ อย่างนี้ได้อย่างไรกัน” เฝิงเหล่าฮูหยินกล่าวเสียงเข้ม.“ก็ยิ่งเป็นเรื่องใหญ่น่ะสิ ข้าถึงไม่อยากให้ลูกสาวของข้าตกไปอยู่ในกองไฟ!”
“ท่านพูดเกินไปแล้วกระมัง หญิงคนนั้น อย่างมากก็เป็นได้แค่อนุภรรยา ไม่มีวันกระทบถึงตำแหน่งนายหญิงสามของคุณหนูสี่เป็นแน่”“ข้าจะยกเลิก!” เจียงอันเฉิงตอบกลับกัวซื่ออีกครั้ง
กัวซื่อเอ่ยเรียบๆ “นายท่านปัว เรื่องนี้คงต้องถามความเห็นจากเหล่าฮูหยินอีกทีหรือไม่”
เจียงอันเฉิงหัวเราะเย็นชา “ฮูหยินซื่อจื่อเกิดในฐานะตระกูลผู้ดี คงได้รับการอบรมสั่งสอนมาเป็นอย่างดี งั้นข้าขอถามเจ้าหน่อย สิ่งที่สำคัญที่สุดของการสมรสนั้นคือสิ่งใด”
“ก็ย่อมเป็นคำสั่งของพ่อแม่ คำพูดของแม่สื่อเจ้าค่ะ”
“ก็ใช่น
