ะเจ้าตามใจมากเกินหรอกหรือ!” แม้อันกั๋วกงจะพูดเช่นนี้ออกมา แต่เหตุการณ์กระอักเลือดของจี้ฉงอี้ ก็ทำให้เขากลัวเหมือนกัน
เว่ยซื่อกำผ้าเช็ดหน้าขึ้นมาซับน้ำตา “พูดตอนนี้แล้วจะได้อะไรขึ้นมา หรือว่าท่านกับต้าหลางไม่เอ็นดูซานหลางแล้ว ถ้าจะให้ข้าพูด เราควรจะมาคิดว่าจะทำอย่างไรยังจะดีเสียกว่า”
“ไม่ว่าจะเป็นอย่างไร เรื่องงานสมรสกับจวนตงผิงปัวข้าไม่ให้ยกเลิก!”
“แต่ว่านายท่านจะแยกซานหลางกับเฉี่ยวเหนียงรึ ซานหลางไม่สามารถมีชีวิตอยู่ต่อได้เป็นแน่”
เว่ยซื่อถึงกับร้องไห้ เมื่อเห็นอันกั๋วกงยิ้มเย็นชา“นายท่าน ลองคิดดูนะเจ้าคะ ซานหลางกับเฉี่ยวเหนียงเคยคิดฆ่าตัวตายมาแล้วครั้งหนึ่ง มีครั้งที่หนึ่งก็ย่อมมีครั้งต่อไป ถ้าซานหลางเป็นอะไรขึ้นมาจริงๆ จะมาเสียใจภายหลังก็สายไปแล้วนะเจ้าคะ”
“แล้วเจ้าคิดว่าควรจะทำอย่างไรเล่า”
เว่ยซื่อหยุดร้องไห้ฟูมฟาย ชำเหลืองมองในห้องคราหนึ่ง ไตร่ตรองเสร็จจึงเอ่ย “แบบนี้ดีหรือไม่เจ้าคะ งานปรองดองกับจวนตงผิงปัวยังคงเดิมไม่เปลี่ยน ส่วนเฉี่ยวเหนียง ก็ให้ซานหลางรับนางเข้ามาเป็นอนุภรรยา”
—————————-
[1] ต้าหลาง หมายถึง บุตรชายคนโต[2] ซานหลาง หมายถึง บุตรชายคนที่สาม[3] อิงฉื่อ หมายถึง ฟุต 1 อิงฉื่อ = 1 ฟุต
