ิงหยูเองจึงตกลงส ำหรับเฟิงเซียงหรูขนมหวำนที่ท ำขึ้นมำอย่ำงประณีตบำงชิ้นก็ถูกท ำขึ้นมำ ทักษะของนำงได้เรียนรู้จำกอันชิในเวลำนั้น ทักษะของอันชิในกำรท ำขนมหวำนนั้นดีที่สุด เหยำซื่อรักกำรกินของหวำนอันชิท ำมำกที่สุดเมื่อนำงอยู่ในเมืองหลวง และต่อมำคนร้ำยได้เอำขนมหวำนมำท ำร้ำยเหยำซื่อวันนี้เฟิงเซียงหรูแสดงทักษะพิเศษในกำรท ำขนมเหล่ำนี้ที่ต ำหนักจุนเพียงแค่เปิดหม้อ กลิ่นที่หอมและหวำนท ำให้บ่ำวรับใช้ทั้งหมดในต ำหนักจุนอยำกทำนเมื่อพวกเขำได้กลิ่น จนถึงจุดที่ยำยแก่คนหนึ่งพูดว่ำ “นี่มันหอมกว่ำร้ำนขนมที่โด่งดังที่สุดในเมืองหลวงข้ำไม่รู้ว่ำมันเปรียบเทียบกับห้องเครื่องในพระรำชวังฮ่องเต้ได้หรือไม่”เฟิงเซียงหรูรู้สึกอำยเล็กน้อยเมื่อได้ยินและตอบว่ำ “ท่ำนยำยพูดเกินไปเจ้ำค่ะ ทักษะเหล่ำนี้เป็นเพียงทักษะเล็กน้อยที่ไม่สำมำรถใช้ในสภำพแวดล้อมที่เป็นทำงกำรได้ บำงอย่ำงที่คนจรจัดสำมำรถท ำกินได้ด้วยตัวเอง ไม่สำมำรถเทียบได้กับห้องเครื่องในพระรำชวังของฮ่องเต้ได้เจ้ำค่ะ”“นั่นอำจไม่เป็นเช่นนั้น! ” ที่ด้ำนข้ำงบ่ำวรับใช้ในครัวพูดว่ำ“ข้ำจ ำได้ว่ำพระรำชวังของฮ่องเต้ส่งขนมให้คฤหำสน์ของเรำก่อน
หน้ำนี้ เรำยังไม่ได้กิน แต่เรำได้เห็นพวกมันแล้ว พวกมันถูกท ำให้ประณีตขึ้นเล็กน้อย แต่กลิ่นหอมไม่ดีเท่ำของคุณหนูสำม ด้วยของหวำนแสนอร่อย องค์ชำยของเรำจะชอบมันอย่ำงแน่นอนเจ้ำค่ะ”เฟิงเซียงหรูเขินอำยจำกควำมคิดเห็นนำงหยิบของหวำนขึ้นมำอย่ำง
