พวกเขาอาจเป็นสิ่งที่ควรค่าแก่การแสดงออก นางพยักหน้าและไม่ได้ให้การประเมินใด ๆ ในรายการ นางกล่าวกับนางกำนัลอาวุโสโจว “ย้อนกลับไปเมื่อองค์ชายได้ส่งของหมั้น พระองค์ได้มอบร้านค้าให้ข้าไม่กี่แห่ง ข้าเคยไปดูพวกมันบางส่วนและมีบางอย่างที่ข้าไม่เคยสัมผัส ข้าให้คนของข้าทำความสะอาดแล้ว ในเวลาไม่กี่วันพวกเขาจะถูกพาไปที่นั้นเพื่อดูแล มันจะทำให้ง่ายต่อการใช้งาน”นางกำนัลอาวุโสโจวโบกมือของนางซ ้าๆ “ในเมื่อพวกเขามอบให้พราชายาพวกมันก็เป็นของพราชายา ในเมื่อท่านแต่งงานแล้ว ก็ไม่จำเป็นต้องมอบมันให้กับครอบครัวสามีของพราชายา ยิ่งกว่านั้นญาติฝ่ายสามีของพราชายาอยู่ในพระราชวังทั้งหมด ในตำหนักหยูนี้ พระชายาเป็นเพียงคนเดียวที่สามารถพูดได้ แม้ว่าพวกมันจะถูกครอบครอง มันก็จะยังเป็นพราชายาที่จะจัดการพวกมัน นั่นเป็น
เหตุผลที่ทำให้พวกมันเหมือนกัน สำหรับตำหนักหยูนั้นมีธุรกิจจำนวนมาก ข้าได้จัดระเบียบเรียบร้อยแล้วและกำลังเตรียมที่จะไปคัดแยกพวกมันกับฉิงหยู ข้าแก่แล้วและไม่เหลือเรี่ยวแรงมากนัก ข้าต้องการให้ฉิงหยูทำอีกสองสามอย่าง ธุรกิจของพระราชวังจะถูกปล่อยให้นางจัดการ ! ”เฟิงหยูเองไม่ปฏิเสธเพราะสิ่งที่นางกำนัลอาวุโสโจวพูดถูกต้องสามีของนางไม่ได้อยู่ในบ้านนี้ นางคนเดียวสามารถตัดสินใจได้ ถ้านางไม่ขออะไรและไม่สนใจตัวเองเลย นางจะทำตัวห่างเหินเกินไป นางยิ้มและกล่าวว่า “เช่นนั้นสิ่งเหล่านี้จะปล่อยให้นางกำนัลอาวุโสโจวหารือกับฉ
