ิงหยู ! เป็นเรื่องดีที่นางกำนัลอาวุโสโจวจะทำงานน้อยลงกว่านี้เล็กน้อย แต่ท่านไม่สามารถเพิกเฉยต่อเรื่องทั้งหมดในพระราชวังได้ ท่านก็รู้ว่าข้าไม่ค่อยเชี่ยวชาญเรื่องงานแม่บ้านมากนัก”ทั้งสองพูดคุยกันอย่างสนิทสนมนางกำนัลอาวุโสโจวชอบพระชายาผู้นี้มาก ขณะที่เฟิงหยูเองก็รู้สึกว่าการมีคนอย่างนางกำนัลอาวุโสโจวและขันทีจางในตำหนักจะช่วยให้นางหายกังวลอย่างมากในตำหนักที่มีขนาดใหญ่ถึงแม้ว่าจะมีเจ้านายน้อยมาก แต่ก็มีบ่าวรับใช้ไม่กี่คน ถ้าไม่ใช่เพราะนางกำนัลอาวุโสโจวและขันทีจางช่วย นางคงไม่มีทางทำอะไรได้เลยในตอนกลางวัน แค่ดูแลเรื่องต่าง ๆ ในตำหนักก็จะทำให้นางยุ่งมาก
เมื่อเปรียบเทียบกับความร้อนจัดของทะเลทรายในภาคใต้ฤดูร้อนในเมืองหลวงนั้นเย็นกว่าและบรรยากาศก็ไม่ค่อยน่าเป็นห่วง ซวนเทียนหมิงมีวันหยุดยาวขึ้นเล็กน้อยเนื่องจากเพิ่งกลับมาที่เมืองหลวงหลังจากเสร็จภารกิจของเขา ทั้งสองอยู่ด้วยกันตั้งแต่เย็น คนหนึ่งอ่านตำรากลยุทธทางทหาร ขณะที่อีกคนนั่งอยู่ที่โต๊ะและกินผลไม้แต่เฟิงหยูเองรู้สึกว่าสามีของนางไม่ได้จดจ่อกับการอ่านตำรากลยุทธทางทหารมากนักโดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังอาหารเย็นเมื่อท้องฟ้าเริ่มมืดลง ดวงตาที่ดูดีของเขาจะเหลียวมองมาในทิศทางของนางในบางครั้ง ในขณะที่หน้าหนังสือของเขายังคงอยู่ที่หน้าเดิมมาเป็นเวลาเกือบครึ่งชั่วยาม นางรู้สึกไม่สบายใจเล็กน้อย ขณะที่นางกอดจานผลไม้และหันหลัง เพียงแค่หันหลังให้กับสามีซวนเที
