มิง” นำงเงยหน้ำขึ้นมองเขำด้วยควำมงุนงง “เจ้ำท ำอะไรกับข้ำ ? ”เขำหัวเรำะออกมำ“ทุกอย่ำง”นำงโกรธมำก! หน้ำมืดครึ้ม “นั่นไม่ใช่สิ่งที่ข้ำหมำยถึง”“ถ้ำเช่นนั้นชำยำรักของข้ำหมำยถึงอะไร”ใบหน้ำของเขำเข้ำมำใกล้ ขณะที่ลมหำยใจอันร้อนแรงกระทบใบหน้ำของนำง ด้วยท่ำทำงที่ชั่วร้ำย มันท ำให้นำงต้องกำรที่จะดูดอกบัวสีม่วงบนหน้ำผำกของเขำผ่ำนนิ้วมือของนำง ด้วยเหตุนี้นำงได้ยินเขำกล่ำวว่ำ “องค์ชำยผู้นี้รู้ว่ำชำยำรักไม่สนุกกับมันมำกนัก อันที่จริงองค์ชำยคนนี้ผิดเอง ! ชำยำรักผู้นี้อ่อนแอเกินไป และนี่เป็นครั้งแรก องค์ชำยผู้นี้แสดงควำมสงสำรและไม่ได้ท ำอะไรเกินเลยไปนัก บริเวณที่ได้รับบำดเจ็บมียำรักษำอยู่แล้ว หลังจำกพักอีกสองวัน สำมีจะดูแลเจ้ำอย่ำงเหมำะสม”
ใบหน้ำของเฟิงหยูเองเปลี่ยนเป็นสีแดง…“ใครไม่สนุกมำกนัก? ”“ถ้ำอย่ำงนั้นชำยำรักหมำยถึงกำรบอกว่ำเจ้ำสนุกกับมันอย่ำงมำกหรือ? ”“ข้ำ…”ลืมไปเลยมันเป็นอีกสิ่งที่ไม่สำมำรถพูดออกได้อย่ำงชัดเจน นำงมุดหัวของนำงไว้ใต้ผ้ำห่ม จริง ๆ แล้วนำงควรคำดกำรณ์สิ่งนี้ คนที่ดูเหมือนว่ำพวกเขำสำมำรถน ำภัยพิบัติมำสู่อำณำจักรและผู้คนในอำณำจักร พวกเขำจะมีเจตนำดีได้อย่ำงไร? พวกเขำเต็มไปด้วยควำมคิดที่ไม่ดี ! แต่หลังจำกควำมคิดบำงอย่ำง มันคือซวนเทียนหมิงเองที่ช่วยท ำควำมสะอำดและทำยำให้ แม้ว่ำมันจะน่ำอำยแต่มันก็ค่อนข้ำงหวำน ! ในโลกนี้มีมนุษย์คนไหนที่จะท ำสิ่งนี้ ไม่ต้องพูดถึงว่ำโลกโบรำณที่ผู้ชำยเป็
