กเขำที่จะพยำยำมสร้ำงปัญหำ คนที่เขำทิ้งไว้มีอำวุธทั้งหมด เมื่อจ ำเป็นพวกเขำจะสำมำรถระงับกำรจลำจลได้ค ำพูดของซวนเทียนหมิงช่วยให้เหยำซู่สงบส ำหรับสิ่งที่เฟิงหยูเองมอบให้เหยำซู่นั้น ท ำให้เขำรู้สึกว่ำสนิทสนมกับนำงมำกขึ้น เขำบอกว่ำนำงเป็นน้องสำวของเขำ และเขำจะไม่รับเงิน แต่เขำรู้สึกสบำยใจกับยำที่เตรียมไว้จ ำนวนมำก เขำเคยได้ยินว่ำภำคใต้นั้นร้อน
มำกและส ำนักงำนของเขำจะอยู่ที่เมืองหยูปิง เมื่อออกเดินทำงเขำกังวลอย่ำงมำกว่ำเขำจะไม่สำมำรถทนควำมร้อนได้โชคดีที่เฟิงหยูเองเปิดร้ำนห้องโถงสมุนไพรในเมืองชำปิง,จือปิงและหยูปิง ในช่วงเวลำสั้น ๆ นี้ กลุ่มคนเหล่ำนี้ในเมืองจือปิงมีขนำดใหญ่ที่สุด นำงกลับมำแต่วังหลินอยูที่นั่นด้วย โดยนำงแนะน ำให้เขำขยำยร้ำนห้องโถงสมุนไพรเข้ำไปในอีก 3 เมืองอย่ำงช้ำ ๆ แต่ก็ไม่รีบร้อน สิ่งที่ส ำคัญที่สุดคือยังคงพยำยำมทุกวิถีทำงเพื่อขยำยเมืองหยูปิง ท้ำยที่สุดแล้วต ำแหน่งของเมืองหยูปิงในทะเลทรำยนั้นไม่ธรรมดำนอกจำกนี้ยังมีพลเมืองมำกที่สุด เมืองนี้ยังมีแหล่งน ้ำอยู่ตรงกลำงและภูมิอำกำศของเมืองก็ค่อนข้ำงดี หลังจำกที่นำงกลับไปที่เมืองหลวงนำงจะต้องเริ่มส่งผู้คนไปที่ร้ำนห้องโถงสมุนไพรในพื้นที่อื่น ๆ จำกนั้นผู้คนจ ำนวนมำกจะต้องถูกส่งไปยังทะเลทรำย นอกจำกนี้พวกเขำจ ำเป็นต้องฝึกอบรมหมอต่อไปกองทัพไม่ได้อ้อมไปยังมณฑลจี่อันท้ำยที่สุดเฟิงหยูเองเพิ่งแต่งงำน ในอนำคตนำงจะต้องอยู่ข้ำงสำมีของนำง ยิ
