่งกว่ำนั้นนำงไม่ได้กลับเมืองหลวงมำนำนแล้ว และนำงต้องกำรเห็นว่ำสถำนกำรณ์ในเมืองหลวงเป็นอย่ำงไรนำงเขียนจดหมำยถึงมณฑลจี่อันตลอดทำงเขียนถึงองค์ชำยหกโดยบอกเขำเกี่ยวกับแผนกำรของนำง ในเวลำเดียวกันนำงถำมองค์ชำยหกว่ำเขำจะอยู่ที่นั่นหรือว่ำเขำจะกลับไปที่เมืองหลวง ในปัจจุบันมณฑลจี่อันได้ก้ำวไปสู่สภำวะปกติแล้ว สิ่งต่ำง ๆ มี
ควำมก้ำวหน้ำอย่ำงต่อเนื่องและไม่จ ำเป็นต้องกังวลมำก นอกจำกนี้ยังมีเฉียนเฟิงโจวอยู่ด้วย นำงได้กล่ำวแล้วว่ำให้เฉียนเฟิงโจวดูแลกำรจัดกำรมณฑลจี่อันพร้อมกับหยูโจว ส ำหรับค่ำจ้ำง นำงจะให้เงินพิเศษในแต่ละเดือน ยิ่งไปกว่ำนั้นมันมำกกว่ำที่รำชส ำนักจ่ำยให้เฉียนเฟิงโจวมีควำมสุขมำกกับสิ่งนี้ท้ำยที่สุดบุตรชำยของเขำก็ยังคงอยู่ภำยใต้บังคับบัญชำของซวนเทียนหมิง นอกจำกนี้ทักษะที่เฟิงหยูเองแสดงให้เห็นนั้นได้รับควำมชื่นชม เขำให้ควำมสนใจกับมณฑลจี่อันมำกกว่ำหยูโจว เขำซื้อบ้ำนเล็ก ๆ ให้กับตัวเองที่นั่นและบำงครั้งจะไปอยู่ที่นั่นจดหมำยอีกฉบับหนึ่งเขียนถึงซูซื่อและฉินซื่อโดยบอกว่ำนำงก ำลังเดินทำงกลับไปยังเมืองหลวงแล้ว สิ่งนี้ยังบอกให้ป้ำทั้งสองเก็บข้ำวของและกลับมำ ส ำหรับคฤหำสน์ขององค์หญิงจี่อันนั้นจะถูกทิ้งไว้กับเฟิงเซียงหรูและอันชิ ในตอนแรก นำงวำงแผนที่จะให้ซูซื่อพำเฟิงเซียงหรูกลับมำที่เมืองหลวง แต่เห็นได้ชัดว่ำอันชิไปถึงมณฑลจี่อันแล้ว ดังนั้นนำงจึงต้องกำรให้มำรดำและบุตรสำวอยู่อย่ำงสงบสุขไม่ว่ำจะด
