รำศจำกร้ำนห้องโถงสมุนไพร พลเมืองทั่วไปไม่สำมำรถรับยำฟรีได้อีกต่อไป ตระกูลที่ร ่ำรวยต้องกลับไปดื่มยำหม้อที่มีรสขม ผู้ที่มีอำกำรรุนแรงก็ไม่สำมำรถหำหมอที่มีทักษะได้บำงคนคิดว่ำจะขอร้องเหยำเซียนแต่แม้ว่ำเหยำเซียนจะช่วยชีวิตเขำได้สองสำมคน เขำก็ไม่สำมำรถช่วยได้มำกนัก เขำแก่
แล้วและต้องคอยรักษำผู้คนในรำชส ำนัก เขำจะมีเวลำว่ำงในกำรรักษำคนปกติได้อย่ำงไรดังนั้นผู้คนจึงรอเวลำจนกระทั่งวันนี้ในที่สุดเฟิงหยูเองก็กลับมำเมื่อกองทัพของซวนเทียนหมิงมำถึงประตูเมืองหลวงฝูงชนเริ่มวุ่นวำยเมื่อพวกเขำคุกเข่ำและตะโกนเสียงดัง “ขอแสดงควำมยินดีต่อองค์ชำยเก้ำที่ได้รับชัยชนะกลับมำ ! องค์ชำยเก้ำเป็นเทพเจ้ำแห่งสงครำม ! ”ซวนเทียนหมิงนั่งในรถม้ำเปิดโล่งและเฟิงหยูเองอยู่ข้ำง ๆ เขำเมื่อได้เห็นฉำกนี้มันเหมือนกับว่ำมันเกิดขึ้นซ ้ำแล้วซ ้ำเล่ำจำกเมื่อสำมปีก่อน มันเป็นเพียงว่ำผู้คนไม่เพียงแต่เฉลิมฉลองให้กับซวนเทียนหมิง ต่อมำผู้คนเริ่มตะโกนเสียงดัง “องค์หญิงจี่อัน ! ในที่สุดท่ำนก็กลับมำแล้ว ! เรำทุกคนคิดถึงองค์หญิงจี่อัน และหวังว่ำองค์หญิงจี่อันจะกลับมำที่เมืองหลวงอย่ำงรวดเร็ว ! ”ซวนเทียนหมิงขมวดคิ้ว“อ้ำ กำรต้อนรับองค์ชำยคนนี้ไม่ใช่แค่ข้ำ เหตุผลที่คนเหล่ำนี้มำเพื่อต้อนรับองค์หญิงจี่อัน ! ” หลังจำกพูดอย่ำงนี้เขำก็มองไปที่ชำยำของเขำ “ท ำไมพวกเขำถึงเรียกเจ้ำว่ำองค์หญิงจี่อัน ? เดี๋ยวองค์ชำยผู้นี้จะให้พวกเขำเปลี่ยนค ำเรียกขำน พ
