“ถึงอย่างนั้นมันก็เป็นการสูญเสียยาที่ดีของร้านห้องโถงสมุนไพรเจ้าค่ะ”“ใครบอกว่าเป็นเรื่องเสียผลประโยชน์”เฟิงหยูเองมองนางด้วยรอยยิ้มชั่วร้าย “ร้านห้องโถงสมุนไพรของข้าเป็นธุรกิจ อย่างไรก็ตามเมื่อมีการใช้ยา เขาจะต้องจ่ายเงิน เป็นไปได้หรือไม่ที่เจ้าคิดว่าเขาจะได้รับการรักษาโดยไม่ต้องจ่ายเงิน ? ”เมื่อได้ยินสิ่งนี้หวงซวนก็หัวเราะ “คุณหนูจะเก็บเงินเขาหรือ ?ฮ่าๆๆ ! ” บ่าวรับใช้นี้กำลังหัวเราะพร้อมกับสร้างฉากที่สวยงามมากขึ้น“คุณหนูเพิ่งเห็นหรือ ? เมื่อเฟิงจินหยวนส่งมอบ 150 เหรียญเงิน เขามีรอยยิ้มบนใบหน้าของเขา แต่ดวงตาของเขาก็ร้องไห้ ! ถ้าร้านห้องโถงสมุนไพรต้องการเงินจากเขา ข้าคิดว่าเขาอาจจะต้องขายทุกอย่างในบ้านเจ้าค่ะ”วังซวนหัวเราะเมื่อนางได้ยินเรื่องนี้แต่ในเวลาเดียวกันนางกล่าวด้วยความสับสน “เฟิงจินหยวนได้รับเงินนั้นมาจากที่ไหน ? เป็นไปได้หรือไม่ที่องค์ชายห้ามอบให้ ? ไม่ใช่ว่าบ้านตระกูลเฟิงกำลังอยู่ในความดูแลขององค์ชายห้าหรอกหรือ ? เงิน 150 เหรียญเงินไม่ใช่เงินจำนวนเล็กน้อยเลยเจ้าค่ะ”อย่างไรก็ตามเฟิงหยูเองกล่าวว่า“เจ้าสนใจทำไมว่าเงินมาจากไหน เนื่องจากเขาสามารถนำเงินมาให้ได้ หมายความว่ายังมีบางสิ่งที่เขาสามารถทำได้ ไม่มีใครรู้ว่าเขาได้มาอย่างเหมาะสมหรือไม่”ในขณะที่คฤหาสน์ขององค์หญิงกำลังสงสัยเกี่ยวกับที่มาของเงินของเฟิงจินหยวนในบ้านของตระกูลเฟิง เฟิงเฟินไดมองหาหมอนหยกของนางทุก ในขณะที่ค้นหา
