องค์ชายสี่ปฏิบัติต่อคุณหนูอย่างดี”เสียงของนางตอนที่พูดเบามากแต่เฟิงเซียงหรูก็ยังได้ยินมันและนางก็อดไม่ได้ที่จะพูดอย่างโกรธเคือง “พระองค์ปฏิบัติอย่างไร?พระองค์สามารถไปรักษาคนที่เขาต้องการได้ดี ! ส่งคนไปตอบพระองค์ให้พระองค์ปักด้วยตัวเอง ถ้าพระองค์ยังไม่ปักดอกโบตั๋น 100 ดอกให้เสร็จ ข้าจะไม่ไปพบพระองค์ ! ”หญิงสาวออกไปอย่างรวดเร็วเพื่อตอบโต้บ่าวรับใช้จากตำหนักปิงแต่เฟิงเซียงหรูรู้สึกว่ารู้สึกรำคาญและสับสนจากสิ่งที่เพิ่งพูดไปได้รับการปฏิบัติที่ดี? นางไม่เห็นคุณค่าที่จะได้รับการปฏิบัติที่ดีในปัจจุบันนางรู้สึกหดหู่ใจมากที่สุดเนื่องจากนางถูกซวนเทียนยี่รั้งตัวไว้และไม่สามารถไปมีส่วนร่วมในงานแต่งงานของตระกูลเหยา โอกาสที่จะทำให้นางได้พบกับองค์ชายเจ็ด นางไม่รู้ว่ามันจะผ่านไปอีกกี่เดือนหรือกี่ปีก่อนที่นางจะได้พบเขาอีกครั้ง หรือแม้ว่าพวกเขาจะไม่ได้พบนาง อย่างน้อยนางก็สามารถมองเขาจากที่ไกล ไม่จำเป็นต้องคุยกันตราบใดที่นางสามารถเห็นเขาและรู้ว่าเขายังอยู่ดี นางก็จะรู้สึกสบายใจน่าเสียดายที่โอกาสที่ยอดเยี่ยมนี้ถูกทำลายโดยซวนเทียนยี่เมื่อนางคิดถึงมันในภายหลัง ทำไมนางถึงรู้สึกว่าซวนเทียนยี่กำลังทำมันอย่างตั้งใจ ? เพียงเพราะเขาเป็นองค์ชาย เขาก็ไร้เหตุผล ? แล้วทำไมนางถึงต้องฟังเขา ในท้ายที่สุดนางเริ่มสับสนมากว่าทำไมนางจะต้องฟังซวนเทียนยี่เฟิงเซียงหรูส่ายหัวอย่างแรงและรู้สึกว่าสิ่งต่าง ๆ เป็นระเบียบวันนี้มี
